Amsterdamskruisje

477 dagen gestopt - 15 Nov 20

Druppel

Afgelopen donderdag: ik krui een kruiwagen vol bladeren naar de kant van de weg. Er komt een al wat oudere vrouw op een fiets voorbij. Haar gezicht een grimas, aan haar neus een snottebel. Een hele mooie ronde waarin al het het aanwezige licht van die dag doorheen schijnt. Alsof er een knikker is geboren uit haar neusgaten die nog niet bereid is op de aarde weer uiteen te spatten.
Ik kijk weer naar de grote berg met bladeren waar ik mijn kruiwagen ga legen en ik bedenk dat die snottebel wel door de kou, de wind en het fietsen zal komen. Ik hoop het tenminste voor haar: in de huidige Coronawereld staat de snottebel al bijna gelijk aan een bom. Aan angst, uitsluiting en gedoe. 

Ik bedenk ook dat het raar is dat ik zelf geen snottebel heb, ook al sta ik in dezelfde wind en kou en ben ik toch ook aardig in beweging. Ik prijs me een gelukkig mens. Ik weet niet wat het is, maar blijkbaar doe ik toch nog wat goeds!

Sylvie

144 dagen gestopt -

Hahaha mooie blog, je moet columnist worden!!


Sophialaloren

3365 dagen gestopt -

hihi


Pkoppelaar

607 dagen gestopt -

😂 mooi omschreven weer


Jurgens

1048 dagen gestopt -

👃💦👀😱🧟‍♂️🧟‍♀️☠


Jodie04

1100 dagen gestopt -

Haha, grappig…Jij bent gewoon een doorgewinterde Hollandse vent, die wind, regen, en andere weersomstandigheden gewent is. Hoe meer je buiten bent, des te meer weerstand heeft de mens.

Hier kan geen belleblaas tegen op.


Johnp2

469 dagen gestopt -

👍😜