Jodie04

667 dagen gestopt - 11 Jul 19

Laatste voorbereidingen in volle gang..

Zo, mijn kipfilet staat in de marinade, de kippenpoten staan te pruttelen, om zo straks de vriezer mee te vullen. Zoon des huizes gaat morgen een weekje bij zijn moeder slapen, zodat ik zijn kamertje om kan toveren tot een mooi gastverblijf voor mijn zus waarmee ik ga lopen..Gisteren samen met Laika nog 21.6 km gewandeld, nu erg stijf, maar hoort erbij. En Laika slaapt uit nu…Morgen wordt ze alweer 4 jaar.. Morgen ga ik samen met nog een paar wandelaars naar het gemeentehuis van Lingewaard, waar er een "uitzwaai" drankje geserveerd wordt, en om zo al meer in de stemming te komen…Zaterdag de hond weg brengen naar Noord Holland, die dan ook een weekje "vakantie" heeft. Zondag naar Nijmegen, niet om startbewijs te halen, maar om zo de sfeer te proeven en een blarenpas te halen voor de pendelbus, de ons vanaf het Transferium naar de wedren moet brengen…Een marker al gehaald, omdat die stiften daar altijd al verbruikt zijn, om zo even wat op de grote white board te schrijven… Kortom, begint nu echt te kriebelen… Kleding ligt al klaar. Mijn zus en ik hebben elke dag hetzelfde setje aan, en natuurlijk onze gele hoedjes om herkenbaar te zijn voor mijn ouders en de kennissen aan de kant een mooi herkenings beeld…Ik ben er dus bijna klaar voor. Mijn ouders die speciaal even voor de 4 daags, de Gelderse omroep op nr 1 gezet hebben, zodat ze niets hoeven te missen, want zijn onze trouwste fans…Ik zal proberen iedere dag even en berichtje te plaatsen… Dit kun je dus bereiken door te stoppen met roken… Ooit na mijn 2 rugoperaties begonnen met 2 minuten wandelen.. En zie waar ik al gekomen ben…Dit alles had ik nooit kunnen doen als ik was blijven roken… Niet alleen de conditie speelt natuurlijk een rol…Mijn rug blijft een teer punt, en leniger als een stuk beton zal ik nooit worden. Maar die benen willen nog steeds.. Mijn grootste spelbreker kan mijn teentje zijn…De 3 keer aanpassingen aan mijn steunzolen hebben niet geholpen.. Ik kan het niet uitleggen, maar is een botje was steeds wel lijkt te verschuiven en dan tegen een zenuw aandrukt, wat messteken als pijn geeft. Het helpt als ik dan even mijn schoenen uit doe en dan zo weer tot de volgende pijnaanval voort kan… Balen, maar we kijken hoe ver we kunnen komen. Pijnstillers mee… Na de 4 daagse naar de orthopeed ervoor…Tja, je moet er wat voor over hebben.. Goede afspraken met mijn zus gemaakt, dat ik echt luister naar mijn lijf, en als genoeg, genoeg is, ik dit dan ook doe…Pijntjes heeft iedereen, dat hoort erbij. Tis niet voor niets een Koninklijke onderscheiding die je , mocht je het halen, krijgt, en dus echt verdiend hebt…De een loopt 50 km 4 dagen met zijn vingers in zijn neus, maar ik weet dat voor mij 30 km een ongelooflijke prestatie kan worden.We gaan het beleven…En nu ga ik weer lekker verder in mijn keuken…Fijne dag…En sorry voor al die 4 daagse spam, haha…

Jodie04

667 dagen gestopt -

Krijg die dubbele foto er niet af, dit bord staat hier in Huissen klaar, gisteren het pad door Lingezegen waar ik als een soort Remy liep en waar dinsdag duizenden mensen lopen, en de laatste foto 2 weken geleden genomen in Heiloo, waar mijn ouders ons bij een rustpunt even kwamen aanmoedigen..


Quidam

1171 dagen gestopt -

Dat jij er sowieso foto’s zelf op krijgt is al heel wat toch? Dan ga je toch niet moeilijk doen over een dubbele? :shock:
:lol:  Dat is dan maar zo….. :)

Heel veel succes en hopelijk ga je dat ook echt doen en ga jij je dus niet groot houden voor je zus, want ja dat jij een bikkel bent weet ook zij natuurlijk.


Mn

243 dagen gestopt -

Mochten je zus en jij een camera van de NOS passeren, maak dan even een gebaar alsof je een peuk uitdrukt.

Ik kijk met jullie mee en publiceer de beelden hier als je in een van de uitzendingen zit.


Kaatjekaka

1141 dagen gestopt -

Toi toi toi!!
Ik duim voor jullie!
Supergaaf toch dit…
En heel erg veel succes gewenst! 😁


Koos

roker -

Succes!! Wie weet lopen we elkaar nog tegen het lijf! Ik kijk uit naar gele hoedjes !


Jurgens

615 dagen gestopt -

Lekker rustig nog nu! Heel veel succes en plezier🥇🚶‍♀️


Jodie04

667 dagen gestopt -

@Quidam, die foto’s is wel een puntje. Helaas lukt het niet om ze vanaf mijn foon te versturen, had een stuk makkelijker geweest..Nu moet ik ze eerst versturen vanaf mobil naar mijn mailadres. Dan moet ik ze op de laptop uploaden, om ze vandaar vanaf mijn afbeeldingen te plaatsen, en daar heb ik meestal het geduld niet voor. Ik snap er geen reet van ( Blond uit een potje??)dat ik ze vanaf mobiel wel op fb kan plaatsen maar niet op SRB..
@Mn, zou leuk zijn, Ik heb wel alweer een afspraak met Harm, maar dit is live en weet nog geen tijd hiervan, om mijn ouders even te groeten en bij tijd ook het SRB, laat het weten als ik het weet..@Kaatjekaka, dank,@Koos, wij zien elkaar vast, @Jurgens, haha, ik en rustig??? Als Pasen en Pinksteren op een dag vallen denk, dus rustig zijn komt niet in mijn woordenboek voor, verstand komt met de jaren, maar ik ben al jaren hersenloos wat dit betreft…


Pkoppelaar

174 dagen gestopt -

Ik vind het zo gaaf dat je de vierdaagse gaat lopen, wil ik ook al tijdje maar durf me niet eens in te schrijven🙈....
Ik ga eerst maar eens mijn wandelingen met🐶 Monty uit breiden alhoewel hij door een zenuwbeschadiging niet veel energie heeft om lange wandelingen re maken. Ach dromen dat ik ooit die 30 km ga lopen is ook al een begin😂😂😂 succes met de vierdaagse en ik volg jou blogs hoor


Quidam

1171 dagen gestopt -

Voordat ze in FB geplaatst worden worden ze niet alleen ge upload maar tegelijkertijd ook kleiner gemaakt. En dat gebeurd hier op het SRB dus niet. En dat is dus de reden dat je niet zo maar eventjes van je telefoon naar het SRB kunt uploaden en plaatsen…... Oftewel de bestanden blijven te groot. Heeft niets met jou te maken, maar wel met hoe de site nu sinds die update/downgrade in elkaar steekt.


Dampenisongezond

Geen stop status -

@Quidam het staat je uiteraard vrij je eigen website op te richten in plaats van hier kritiek te spuien op de maker.

Je frustraties over het feit dat je niet tot moderator bent verkozen op dampforum hoef je niet op SRB uit te werken.

Deze site (indien geen Damppropaganda) helpt zoveel mensen, dat het woordje downgrade hier niet op zijn plaats is.


Jodie04

667 dagen gestopt -

Ja jammer is dat, @Quidam, had de site weer stukje leuker gemaakt als het wat makkelijker ging met foto’s..


Ladygogo

260 dagen gestopt -

Allereerst wat een bijzondere foto van jou met je ouders aan je zijde. Echt genieten!
Ik heb je vorige 4daagse blogs nog een keer gelezen. Het lijkt mij dat je je nu zelfs nog beter hebt voorbereid (als dat zelfs mogelijk is).
Wat onveranderd is, is jouw positiviteit, jouw plezier en jouw energie. Met enthousiasme speel je met de aan jou uitgedeelde kaarten…. mooi mens!
Is dat in Bemmel morgen? Ik zwaai alvast heel hard van een afstand 💃

Oow, heeeej, hoest mogelijk. Ik dacht er even niet aan, ik word afgeleid door dat vrolijke trio hierboven: onveranderd en volhardend….. rook vrij!


Jodie04

667 dagen gestopt -

@Ladygogo, klopt in Bemmel morgen, altijd leuk om te zien hoeveel Lingewaarders ermee doen…Ik ken de meeste dan wel niet omdat ik import ben, maar er lopen er ook van mijn wandel groep, dus die zijn er ook..Ja leukk he de foto, 95 en bijna 93 jaar, het liefst zouden ze hier op de tribune zitten, maar ja ze moeten het toch met de beelden op tv doen, en de foontjes over en weer..Mijn vader heeft speciaal een mobiel vorig jaar van ons gekregen waar hij alleen maar mee hoeft te bellen, wat hij dan ook 2 keer per dag doet als we lopen…


Biertje

685 dagen gestopt -

Jodie04

667 dagen gestopt -

@Pkoppelaar, Ik ben ook met 2 minuten begonnen hoor. Waar een wil is is een weg, mits verantwoord… Jammer dat je je blog hebt weggehaald… Ik doe dat niet. Maar heb plaatje is en blijft shit, haha… Je zult maar niet buiten bier kunnen he….


Mauff

90 dagen gestopt -

Veel succes!!


Jodie04

667 dagen gestopt -

Thanks @Mauff


Peer30

2497 dagen gestopt -

Echt super leuk :) veel plezier en heel veel succes ,knuffels :)


Jodie04

667 dagen gestopt -

Dank je wel @Peer30


Jokija1954

2618 dagen gestopt -

Hoop da het je gaat lukken, maar ook verstandig naar je lijf te luisteren.
Wat een leuke foto met je ouders.
En het weer gaat meezitten zoals ik tot nu toe hoor.
Petje af voor jou Marianne, en ik hoop dat het mag gaan zoals je het in je hoofd hebt.


Jodie04

667 dagen gestopt -

Dank je wel @Jokija1954, en ik hoop met je mee.


Filosofietje

Geen stop status -

De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek. Op dinsdagmiddag reizen we met de taxi naar Schiphol. Daar stappen we op het vliegtuig naar Chisinau, de hoofdstad van het voornoemde Moldavië. Chisinau heeft een vochtig landklimaat, dat zich kenmerkt door hete droge zomers en windige koude winters. De wintertemperaturen liggen vaak beneden de 0°C, maar dalen zelden onder de −10°C. In de zomer ligt de gemiddelde temperatuur rond de 25°C, maar kan midden in de zomer in het stadscentrum soms oplopen tot 35 à 40°C. De gemiddelde neerslag en luchtvochtigheid is laag in de zomer, maar soms kunnen zich er dan wel zware stormen voordoen. In de lente en herfst variëren de temperaturen tussen de 16 en 24°C en er is minder neerslag dan in de zomer, maar deze neerslag valt wel tijdens langere periodes. De stad werd gesticht in de vijftiende eeuw en hoorde jarenlang bij het Ottomaanse rijk. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa. Het Ottomaanse Rijk werd gesticht door de Oguz-Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Osman was onderofficier in het Seltsjoekenleger van de sultan van Rûm. Turkije bestond toen uit veel verschillende en kleine vorstendommen (beyliks). Na de dood van zijn vader werd Osman de leider van zijn Kayi-stam, in het noordwesten van Anatolië, niet ver van Constantinopel. Osman bleek een voortreffelijk legerleider te zijn en minder vredelievend dan zijn vader; hij was slim en handig en gold als een expert in wapens. Hij vocht tegen de Mongolen, die destijds het Seltsjoekenrijk binnenvielen. Veel Arabieren en Perzen, op de vlucht voor de Mongolen, sloten zich aan bij zijn leger. Het grondgebied werd uitgebreid ten koste van het christelijke Byzantijnse Keizerrijk onder Andronicus. Het Osmaanse rijk nam in grootte toe van 1.500 km² naar 18.000 km². In 1299 stichtte Osman – volgens traditionele bronnen – het Osmaanse rijk. Osman stelde ambtenaren aan en deelde land uit aan zijn volgelingen. Het herders- en nomadenleven van de stam werd opgegeven. Als emir onderhield hij goede betrekkingen met de sultan in Konya: ze streden samen tegen het Byzantijnse Rijk. In 1304 veroverde hij Nicea, nu gekend als Iznik. In 1317 droeg hij het bevel over aan zijn zoon Orhan. Osman werd begraven onder een zilveren koepel, zoals hij voor zijn dood te kennen had gegeven. De stad Bursa kreeg een belangrijke functie als begraafplaats voor leden van de Ottomaanse dynastie. Onder zijn nakomelingen zou Turkije een enorm wereldrijk worden met een dynastie die meer dan zes eeuwen zou bestaan en heersen. Tussen 1918 en 1940 was Chisinau Roemeens. In 1940 werd het Roemeense Bessarabië geannexeerd door de Sovjet-Unie en het grootste deel ervan bij de al bestaande deelrepubliek Moldavië gevoegd. Chisinau werd er de hoofdstad van. Op 21 augustus 1991 verklaarde Moldavië zich onafhankelijk, waarbij Chisinau de hoofdstad bleef. We arriveren om zeven uur in de avond en reizen meteen naar ons hotel. De volgende dag hebben we afgesproken met journalist Georgi Hunescae. Hij schreef vorig jaar een bestseller over concentratieproblemen. Georgi ontvangt ons op zijn kantoor in een oud herenhuis in de binnenstad. De voorgevel van het pand is typisch neoclassicistisch. Het neoclassicisme was aan het eind van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Beroemde neoclassicistische kunstenaars zijn de Franse schilders Jacques Louis David en Jean Aguste Dominique Ingres, en de in Rome werkzame beeldhouwers Antonio Canova en Bertel Thorvaldsen. Georgi ontvangt ons hartelijk. Plotseling gaat zijn telefoon. De ringtone is ‘Eine kleine nachtmusik’, een serenade die Mozart schreef in 1787. Het is geschreven voor een kamermuziekensemble bestaande uit twee violen, altviool en cello, eventueel aangevuld met een contrabas. Het stuk wordt ook vaak uitgevoerd door strijkorkesten. Eine kleine Nachtmusik is één van de populairste werken van Mozart. Het is niet bekend waarom of voor wie Mozart dit muziekstuk componeerde. Georgi vertelt hoe hij op het idee kwam voor zijn boek: “Ik begon na te denken over dit thema toen ik een aantal jaar geleden een artikel aan het lezen was over celdeling bij het influenzavirus. Toen ik halverwege was, merkte ik dat mijn aandacht begon te verslappen omdat ik de tekst te langdradig vond. Ik ben toen wel door blijven lezen, omdat ik niet zo’n slappeling wilde zijn die gelijk afhaakt bij een iets langer artikel. Uiteindelijk heb ik de tekst helemaal uitgelezen, maar achteraf had ik toch een beetje het idee dat ik mijn tijd verspild had.”

De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek. Op dinsdagmiddag reizen we met de taxi naar Schiphol. Daar stappen we op het vliegtuig naar Chisinau, de hoofdstad van het voornoemde Moldavië. Chisinau heeft een vochtig landklimaat, dat zich kenmerkt door hete droge zomers en windige koude winters. De wintertemperaturen liggen vaak beneden de 0°C, maar dalen zelden onder de −10°C. In de zomer ligt de gemiddelde temperatuur rond de 25°C, maar kan midden in de zomer in het stadscentrum soms oplopen tot 35 à 40°C. De gemiddelde neerslag en luchtvochtigheid is laag in de zomer, maar soms kunnen zich er dan wel zware stormen voordoen. In de lente en herfst variëren de temperaturen tussen de 16 en 24°C en er is minder neerslag dan in de zomer, maar deze neerslag valt wel tijdens langere periodes. De stad werd gesticht in de vijftiende eeuw en hoorde jarenlang bij het Ottomaanse rijk. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa. Het Ottomaanse Rijk werd gesticht door de Oguz-Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Osman was onderofficier in het Seltsjoekenleger van de sultan van Rûm. Turkije bestond toen uit veel verschillende en kleine vorstendommen (beyliks). Na de dood van zijn vader werd Osman de leider van zijn Kayi-stam, in het noordwesten van Anatolië, niet ver van Constantinopel. Osman bleek een voortreffelijk legerleider te zijn en minder vredelievend dan zijn vader; hij was slim en handig en gold als een expert in wapens. Hij vocht tegen de Mongolen, die destijds het Seltsjoekenrijk binnenvielen. Veel Arabieren en Perzen, op de vlucht voor de Mongolen, sloten zich aan bij zijn leger. Het grondgebied werd uitgebreid ten koste van het christelijke Byzantijnse Keizerrijk onder Andronicus. Het Osmaanse rijk nam in grootte toe van 1.500 km² naar 18.000 km². In 1299 stichtte Osman – volgens traditionele bronnen – het Osmaanse rijk. Osman stelde ambtenaren aan en deelde land uit aan zijn volgelingen. Het herders- en nomadenleven van de stam werd opgegeven. Als emir onderhield hij goede betrekkingen met de sultan in Konya: ze streden samen tegen het Byzantijnse Rijk. In 1304 veroverde hij Nicea, nu gekend als Iznik. In 1317 droeg hij het bevel over aan zijn zoon Orhan. Osman werd begraven onder een zilveren koepel, zoals hij voor zijn dood te kennen had gegeven. De stad Bursa kreeg een belangrijke functie als begraafplaats voor leden van de Ottomaanse dynastie. Onder zijn nakomelingen zou Turkije een enorm wereldrijk worden met een dynastie die meer dan zes eeuwen zou bestaan en heersen. Tussen 1918 en 1940 was Chisinau Roemeens. In 1940 werd het Roemeense Bessarabië geannexeerd door de Sovjet-Unie en het grootste deel ervan bij de al bestaande deelrepubliek Moldavië gevoegd. Chisinau werd er de hoofdstad van. Op 21 augustus 1991 verklaarde Moldavië zich onafhankelijk, waarbij Chisinau de hoofdstad bleef. We arriveren om zeven uur in de avond en reizen meteen naar ons hotel. De volgende dag hebben we afgesproken met journalist Georgi Hunescae. Hij schreef vorig jaar een bestseller over concentratieproblemen. Georgi ontvangt ons op zijn kantoor in een oud herenhuis in de binnenstad. De voorgevel van het pand is typisch neoclassicistisch. Het neoclassicisme was aan het eind van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Beroemde neoclassicistische kunstenaars zijn de Franse schilders Jacques Louis David en Jean Aguste Dominique Ingres, en de in Rome werkzame beeldhouwers Antonio Canova en Bertel Thorvaldsen. Georgi ontvangt ons hartelijk. Plotseling gaat zijn telefoon. De ringtone is ‘Eine kleine nachtmusik’, een serenade die Mozart schreef in 1787. Het is geschreven voor een kamermuziekensemble bestaande uit twee violen, altviool en cello, eventueel aangevuld met een contrabas. Het stuk wordt ook vaak uitgevoerd door strijkorkesten. Eine kleine Nachtmusik is één van de populairste werken van Mozart. Het is niet bekend waarom of voor wie Mozart dit muziekstuk componeerde. Georgi vertelt hoe hij op het idee kwam voor zijn boek: “Ik begon na te denken over dit thema toen ik een aantal jaar geleden een artikel aan het lezen was over celdeling bij het influenzavirus. Toen ik halverwege was, merkte ik dat mijn aandacht begon te verslappen omdat ik de tekst te langdradig vond. Ik ben toen wel door blijven lezen, omdat ik niet zo’n slappeling wilde zijn die gelijk afhaakt bij een iets langer artikel. Uiteindelijk heb ik de tekst helemaal uitgelezen, maar achteraf had ik toch een beetje het idee dat ik mijn tijd verspild had.”
De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek. Op dinsdagmiddag reizen we met de taxi naar Schiphol. Daar stappen we op het vliegtuig naar Chisinau, de hoofdstad van het voornoemde Moldavië. Chisinau heeft een vochtig landklimaat, dat zich kenmerkt door hete droge zomers en windige koude winters. De wintertemperaturen liggen vaak beneden de 0°C, maar dalen zelden onder de −10°C. In de zomer ligt de gemiddelde temperatuur rond de 25°C, maar kan midden in de zomer in het stadscentrum soms oplopen tot 35 à 40°C. De gemiddelde neerslag en luchtvochtigheid is laag in de zomer, maar soms kunnen zich er dan wel zware stormen voordoen. In de lente en herfst variëren de temperaturen tussen de 16 en 24°C en er is minder neerslag dan in de zomer, maar deze neerslag valt wel tijdens langere periodes. De stad werd gesticht in de vijftiende eeuw en hoorde jarenlang bij het Ottomaanse rijk. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa. Het Ottomaanse Rijk werd gesticht door de Oguz-Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Osman was onderofficier in het Seltsjoekenleger van de sultan van Rûm. Turkije bestond toen uit veel verschillende en kleine vorstendommen (beyliks). Na de dood van zijn vader werd Osman de leider van zijn Kayi-stam, in het noordwesten van Anatolië, niet ver van Constantinopel. Osman bleek een voortreffelijk legerleider te zijn en minder vredelievend dan zijn vader; hij was slim en handig en gold als een expert in wapens. Hij vocht tegen de Mongolen, die destijds het Seltsjoekenrijk binnenvielen. Veel Arabieren en Perzen, op de vlucht voor de Mongolen, sloten zich aan bij zijn leger. Het grondgebied werd uitgebreid ten koste van het christelijke Byzantijnse Keizerrijk onder Andronicus. Het Osmaanse rijk nam in grootte toe van 1.500 km² naar 18.000 km². In 1299 stichtte Osman – volgens traditionele bronnen – het Osmaanse rijk. Osman stelde ambtenaren aan en deelde land uit aan zijn volgelingen. Het herders- en nomadenleven van de stam werd opgegeven. Als emir onderhield hij goede betrekkingen met de sultan in Konya: ze streden samen tegen het Byzantijnse Rijk. In 1304 veroverde hij Nicea, nu gekend als Iznik. In 1317 droeg hij het bevel over aan zijn zoon Orhan. Osman werd begraven onder een zilveren koepel, zoals hij voor zijn dood te kennen had gegeven. De stad Bursa kreeg een belangrijke functie als begraafplaats voor leden van de Ottomaanse dynastie. Onder zijn nakomelingen zou Turkije een enorm wereldrijk worden met een dynastie die meer dan zes eeuwen zou bestaan en heersen. Tussen 1918 en 1940 was Chisinau Roemeens. In 1940 werd het Roemeense Bessarabië geannexeerd door de Sovjet-Unie en het grootste deel ervan bij de al bestaande deelrepubliek Moldavië gevoegd. Chisinau werd er de hoofdstad van. Op 21 augustus 1991 verklaarde Moldavië zich onafhankelijk, waarbij Chisinau de hoofdstad bleef. We arriveren om zeven uur in de avond en reizen meteen naar ons hotel. De volgende dag hebben we afgesproken met journalist Georgi Hunescae. Hij schreef vorig jaar een bestseller over concentratieproblemen. Georgi ontvangt ons op zijn kantoor in een oud herenhuis in de binnenstad. De voorgevel van het pand is typisch neoclassicistisch. Het neoclassicisme was aan het eind van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Beroemde neoclassicistische kunstenaars zijn de Franse schilders Jacques Louis David en Jean Aguste Dominique Ingres, en de in Rome werkzame beeldhouwers Antonio Canova en Bertel Thorvaldsen. Georgi ontvangt ons hartelijk. Plotseling gaat zijn telefoon. De ringtone is ‘Eine kleine nachtmusik’, een serenade die Mozart schreef in 1787. Het is geschreven voor een kamermuziekensemble bestaande uit twee violen, altviool en cello, eventueel aangevuld met een contrabas. Het stuk wordt ook vaak uitgevoerd door strijkorkesten. Eine kleine Nachtmusik is één van de populairste werken van Mozart. Het is niet bekend waarom of voor wie Mozart dit muziekstuk componeerde. Georgi vertelt hoe hij op het idee kwam voor zijn boek: “Ik begon na te denken over dit thema toen ik een aantal jaar geleden een artikel aan het lezen was over celdeling bij het influenzavirus. Toen ik halverwege was, merkte ik dat mijn aandacht begon te verslappen omdat ik de tekst te langdradig vond. Ik ben toen wel door blijven lezen, omdat ik niet zo’n slappeling wilde zijn die gelijk afhaakt bij een iets langer artikel. Uiteindelijk heb ik de tekst helemaal uitgelezen, maar achteraf had ik toch een beetje het idee dat ik mijn tijd verspild had.”

V
De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek.
De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek. Op dinsdagmiddag reizen we met de taxi naar Schiphol. Daar stappen we op het vliegtuig naar Chisinau, de hoofdstad van het voornoemde Moldavië. Chisinau heeft een vochtig landklimaat, dat zich kenmerkt door hete droge zomers en windige koude winters. De wintertemperaturen liggen vaak beneden de 0°C, maar dalen zelden onder de −10°C. In de zomer ligt de gemiddelde temperatuur rond de 25°C, maar kan midden in de zomer in het stadscentrum soms oplopen tot 35 à 40°C. De gemiddelde neerslag en luchtvochtigheid is laag in de zomer, maar soms kunnen zich er dan wel zware stormen voordoen. In de lente en herfst variëren de temperaturen tussen de 16 en 24°C en er is minder neerslag dan in de zomer, maar deze neerslag valt wel tijdens langere periodes. De stad werd gesticht in de vijftiende eeuw en hoorde jarenlang bij het Ottomaanse rijk. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa. Het Ottomaanse Rijk werd gesticht door de Oguz-Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Osman was onderofficier in het Seltsjoekenleger van de sultan van Rûm. Turkije bestond toen uit veel verschillende en kleine vorstendommen (beyliks). Na de dood van zijn vader werd Osman de leider van zijn Kayi-stam, in het noordwesten van Anatolië, niet ver van Constantinopel. Osman bleek een voortreffelijk legerleider te zijn en minder vredelievend dan zijn vader; hij was slim en handig en gold als een expert in wapens. Hij vocht tegen de Mongolen, die destijds het Seltsjoekenrijk binnenvielen. Veel Arabieren en Perzen, op de vlucht voor de Mongolen, sloten zich aan bij zijn leger. Het grondgebied werd uitgebreid ten koste van het christelijke Byzantijnse Keizerrijk onder Andronicus. Het Osmaanse rijk nam in grootte toe van 1.500 km² naar 18.000 km². In 1299 stichtte Osman – volgens traditionele bronnen – het Osmaanse rijk. Osman stelde ambtenaren aan en deelde land uit aan zijn volgelingen. Het herders- en nomadenleven van de stam werd opgegeven. Als emir onderhield hij goede betrekkingen met de sultan in Konya: ze streden samen tegen het Byzantijnse Rijk. In 1304 veroverde hij Nicea, nu gekend als Iznik. In 1317 droeg hij het bevel over aan zijn zoon Orhan. Osman werd begraven onder een zilveren koepel, zoals hij voor zijn dood te kennen had gegeven. De stad Bursa kreeg een belangrijke functie als begraafplaats voor leden van de Ottomaanse dynastie. Onder zijn nakomelingen zou Turkije een enorm wereldrijk worden met een dynastie die meer dan zes eeuwen zou bestaan en heersen. Tussen 1918 en 1940 was Chisinau Roemeens. In 1940 werd het Roemeense Bessarabië geannexeerd door de Sovjet-Unie en het grootste deel ervan bij de al bestaande deelrepubliek Moldavië gevoegd. Chisinau werd er de hoofdstad van. Op 21 augustus 1991 verklaarde Moldavië zich onafhankelijk, waarbij Chisinau de hoofdstad bleef. We arriveren om zeven uur in de avond en reizen meteen naar ons hotel. De volgende dag hebben we afgesproken met journalist Georgi Hunescae. Hij schreef vorig jaar een bestseller over concentratieproblemen. Georgi ontvangt ons op zijn kantoor in een oud herenhuis in de binnenstad. De voorgevel van het pand is typisch neoclassicistisch. Het neoclassicisme was aan het eind van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Beroemde neoclassicistische kunstenaars zijn de Franse schilders Jacques Louis David en Jean Aguste Dominique Ingres, en de in Rome werkzame beeldhouwers Antonio Canova en Bertel Thorvaldsen. Georgi ontvangt ons hartelijk. Plotseling gaat zijn telefoon. De ringtone is ‘Eine kleine nachtmusik’, een serenade die Mozart schreef in 1787. Het is geschreven voor een kamermuziekensemble bestaande uit twee violen, altviool en cello, eventueel aangevuld met een contrabas. Het stuk wordt ook vaak uitgevoerd door strijkorkesten. Eine kleine Nachtmusik is één van de populairste werken van Mozart. Het is niet bekend waarom of voor wie Mozart dit muziekstuk componeerde. Georgi vertelt hoe hij op het idee kwam voor zijn boek: “Ik begon na te denken over dit thema toen ik een aantal jaar geleden een artikel aan het lezen was over celdeling bij het influenzavirus. Toen ik halverwege was, merkte ik dat mijn aandacht begon te verslappen omdat ik de tekst te langdradig vond. Ik ben toen wel door blijven lezen, omdat ik niet zo’n slappeling wilde zijn die gelijk afhaakt bij een iets langer artikel. Uiteindelijk heb ik de tekst helemaal uitgelezen, maar achteraf had ik toch een beetje het idee dat ik mijn tijd verspild had.”
De gemiddelde Nederlander is steeds sneller afgeleid. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat ons vermogen om een saaie tekst uit te lezen de laatste tien jaar met twintig procent is afgenomen. Psychologen spreken zelfs van een nationale afleidingsepidemie. Ronald van der Overeem is hoogleraar Sociale Psychologie in Groningen. We spreken hem op zijn boerderij in het Groningse Noordhorn, een pittoresk dorpje met een kerk uit de dertiende eeuw. De toren dateert van 1765. We arriveren om kwart over drie in de middag. De zon schijnt, de hond blaft ons welkom en Van der Overeem ontvangt ons hartelijk. Hij vindt dat het probleem van concentratiegebrek al jaren onderschat wordt: “Eeuwenlang zijn we als mensen gewend geweest om lange en langdradige teksten tot ons te nemen. Vandaag de dag zie je dat steeds meer mensen het vermogen zijn kwijtgeraakt om de concentratie daarvoor op te brengen. Uiteindelijk leidt dit tot een verminderde productiviteit en een verhoogde kans op een burn-out of een depressie. Op jaarbasis kost dit de samenleving ontzettend veel geld. Toch zie je dat de overheid geen enkele maatregelen neemt op dit punt. Ik vind dat onbegrijpelijk.” We drinken koffie, de sfeer is gemoedelijk. Niet veel later komt de vrouw van de hoogleraar de kamer binnen. Ze heeft een Turkmeens uiterlijk en serveert roze koeken. Volgens Van der Overeem zijn er verschillende oorzaken voor het verminderde concentratievermogen van de gemiddelde Nederlander: “De samenleving is in de afgelopen decennia natuurlijk enorm veranderd. We krijgen steeds meer informatie op ons af, op steeds meer manieren. De hele dag word je bestookt met beelden en teksten die je aandacht opeisen. Denk bijvoorbeeld aan reclame-uitingen op straat, de autoradio, of de televisie. Verder is de opkomst van het internet en met name de smartphone cruciaal in deze ontwikkeling.” Lachend nemen we afscheid. Universitair docent Nieuwe Media Jellie Grasvoort (Universiteit van Amsterdam) sluit zich aan bij de woorden van Van der Overeem. Tot twee keer toe moeten we de afspraak verschuiven, omdat er iets tussenkomt. Op maandagmiddag lukt het eindelijk om elkaar te spreken. Ze denkt dat de intrede van de smartphone funest is geweest voor de concentratie van mensen: “In de middeleeuwen had je natuurlijk niet al die afleidingen die zo kenmerkend zijn geworden voor het jachtige bestaan dat we vandaag de dag leiden. Een monnik uit de dertiende eeuw kon soms veertien uur per dag onafgebroken bezig zijn met het bestuderen van een handschrift. Nu zou dat onmogelijk zijn, om de doodeenvoudige reden dat onze hersenen er niet meer op ingesteld zijn om zo lang met één taak bezig te zijn. Het duidelijkst zie je dit bij kinderen. Leerkrachten op de basisschool klagen steen en been dat kinderen niet meer stil kunnen zitten. Ze zijn voortdurend bezig met hun telefoon of met hun iPad. Uiteindelijk gaat dit ten koste van hun leerprestaties en dat is natuurlijk een zorgwekkende ontwikkeling.” Ook in Moldavië speelt het probleem. We reizen af naar het Oost-Europese land om te onderzoeken hoe de Moldavische samenleving lamgelegd wordt door het collectieve concentratiegebrek. Op dinsdagmiddag reizen we met de taxi naar Schiphol. Daar stappen we op het vliegtuig naar Chisinau, de hoofdstad van het voornoemde Moldavië. Chisinau heeft een vochtig landklimaat, dat zich kenmerkt door hete droge zomers en windige koude winters. De wintertemperaturen liggen vaak beneden de 0°C, maar dalen zelden onder de −10°C. In de zomer ligt de gemiddelde temperatuur rond de 25°C, maar kan midden in de zomer in het stadscentrum soms oplopen tot 35 à 40°C. De gemiddelde neerslag en luchtvochtigheid is laag in de zomer, maar soms kunnen zich er dan wel zware stormen voordoen. In de lente en herfst variëren de temperaturen tussen de 16 en 24°C en er is minder neerslag dan in de zomer, maar deze neerslag valt wel tijdens langere periodes. De stad werd gesticht in de vijftiende eeuw en hoorde jarenlang bij het Ottomaanse rijk. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de veertiende en de twintigste eeuw en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa. Het Ottomaanse Rijk werd gesticht door de Oguz-Turken onder Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie en naamgever van dit rijk. Osman was onderofficier in het Seltsjoekenleger van de sultan van Rûm. Turkije bestond toen uit veel verschillende en kleine vorstendommen (beyliks). Na de dood van zijn vader werd Osman de leider van zijn Kayi-stam, in het noordwesten van Anatolië, niet ver van Constantinopel. Osman bleek een voortreffelijk legerleider te zijn en minder vredelievend dan zijn vader; hij was slim en handig en gold als een expert in wapens. Hij vocht tegen de Mongolen, die destijds het Seltsjoekenrijk binnenvielen. Veel Arabieren en Perzen, op de vlucht voor de Mongolen, sloten zich aan bij zijn leger. Het grondgebied werd uitgebreid ten koste van het christelijke Byzantijnse Keizerrijk onder Andronicus. Het Osmaanse rijk nam in grootte toe van 1.500 km² naar 18.000 km². In 1299 stichtte Osman – volgens traditionele bronnen – het Osmaanse rijk. Osman stelde ambtenaren aan en deelde land uit aan zijn volgelingen. Het herders- en nomadenleven van de stam werd opgegeven. Als emir onderhield hij goede betrekkingen met de sultan in Konya: ze streden samen tegen het Byzantijnse Rijk. In 1304 veroverde hij Nicea, nu gekend als Iznik. In 1317 droeg hij het bevel over aan zijn zoon Orhan. Osman werd begraven onder een zilveren koepel, zoals hij voor zijn dood te kennen had gegeven. De stad Bursa kreeg een belangrijke functie als begraafplaats voor leden van de Ottomaanse dynastie. Onder zijn nakomelingen zou Turkije een enorm wereldrijk worden met een dynastie die meer dan zes eeuwen zou bestaan en heersen. Tussen 1918 en 1940 was Chisinau Roemeens. In 1940 werd het Roemeense Bessarabië geannexeerd door de Sovjet-Unie en het grootste deel ervan bij de al bestaande deelrepubliek Moldavië gevoegd. Chisinau werd er de hoofdstad van. Op 21 augustus 1991 verklaarde Moldavië zich onafhankelijk, waarbij Chisinau de hoofdstad bleef. We arriveren om zeven uur in de avond en reizen meteen naar ons hotel. De volgende dag hebben we afgesproken met journalist Georgi Hunescae. Hij schreef vorig jaar een bestseller over concentratieproblemen. Georgi ontvangt ons op zijn kantoor in een oud herenhuis in de binnenstad. De voorgevel van het pand is typisch neoclassicistisch. Het neoclassicisme was aan het eind van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Beroemde neoclassicistische kunstenaars zijn de Franse schilders Jacques Louis David en Jean Aguste Dominique Ingres, en de in Rome werkzame beeldhouwers Antonio Canova en Bertel Thorvaldsen. Georgi ontvangt ons hartelijk. Plotseling gaat zijn telefoon. De ringtone is ‘Eine kleine nachtmusik’, een serenade die Mozart schreef in 1787. Het is geschreven voor een kamermuziekensemble bestaande uit twee violen, altviool en cello, eventueel aangevuld met een contrabas. Het stuk wordt ook vaak uitgevoerd door strijkorkesten. Eine kleine Nachtmusik is één van de populairste werken van Mozart. Het is niet bekend waarom of voor wie Mozart dit muziekstuk componeerde. Georgi vertelt hoe hij op het idee kwam voor zijn boek: “Ik begon na te denken over dit thema toen ik een aantal jaar geleden een artikel aan het lezen was over celdeling bij het influenzavirus. Toen ik halverwege was, merkte ik dat mijn aandacht begon te verslappen omdat ik de tekst te langdradig vond. Ik ben toen wel door blijven lezen, omdat ik niet zo’n slappeling wilde zijn die gelijk afhaakt bij een iets langer artikel. Uiteindelijk heb ik de tekst helemaal uitgelezen, maar achteraf had ik toch een beetje het idee dat ik mijn tijd verspild had.”