Recente blogs

Jasmina

644 dagen gestopt -

Niet roken...das pas gelukkig zijn! PUNT :-)

Yes lieve mede ex-rokers! Wat zijn jullie cool! En wat heb ik respect voor jullie en mijzelf. En dat meen ik echt! Je bent geweldig, krachtig en je echte zelf nu. We hebben ons vrijgemaakt van een (echt wel smerige) brainwash. Ben je je daar bewust van??

Zo liep ik vanmorgen weer trouw (na twee baaldagen en ff niet) weer om 5 uur buiten te wandelen. Ademhalingsoefening, 5 minuten dankbaar zijn voor de dingen die wel geweldig in mijn leven zijn (al is het maar die prachtige Jordaan waar ik nu 23 jaar woon) en 5 minuten blij zijn met wat ik in de toekomst voor mezelf zie gebeuren.

Thuis gekomen staat de koffie klaar (heb voor mijn verjaardag een koffiezetapparaat gekocht met timer LICHTBLAUW) en daar geniet ik volop van. Hup met kop koffie aan tafel volgende cd van mijn grote held/idool Anthony Robbins in mijn cd speler. Bizarre is dat ik nu "blij" ben dat ik zelf met een verslavingen te maken gehad heb of nog te maken heb. Het verslaafd zijn aan roken is zo een voorbeeld van wat hij allemaal vertelt. Blij is niet het juiste woord. Maar jullie snappen wel wat ik bedoel denk ik :-)

Als mens (waar je ook vandaan komt) doe je 2 dingen aan 1 stuk. Je vermijd wat pijn, verdriet, niet leuk, frustratie kortom wat negatieve gevoelens oplevert. En je gaat naar het gene wat positieve gevoelens laat ervaren toe. Die zoek je op en daar ga je in mee. Slim zijn we he? :-)

Belangrijk is dus te kijken welk gevoel je aan iets koppelt. Die koppeling laat zien of je het wel of niet gaat doen. Of er wel of niet naar luistert. Wel of niet geloofd. Wel of niet aan gaat. Het gaat altijd om het gevoel die het bij je naar boven brengt.

Chocolade eten geeft een fijn gevoel. Dieeeten over het algemeen niet. Dus het chocolade eten wint het vaak van het dieeet. Mits we een goede leven stijl van gezond eten, bewegen en rust waar we ons geweldig door/bij voelen groter maken dan dat moment van plezier , laten we die reep wel liggen. Sterker nog je houd je er waarschijnlijk niet eens mee bezig en haalt het niet eens in huis.

Een sigaret deed je hoesten toen je de eerst haal naar binnen trok. Zijn we het allemaal mee eens toch? Lichaam zei nee. Maar wat we in de wereld zagen deed ons anders geloven. Roken wat stoer, je hoort erbij, je bent groot, je bent sexy, er hoort een mooi en gelukkig leven bij. Weet je nog? De Malboro man? Al die reclames van tabak. Mooie levens waren dat toch? Kortom onze hersens zijn gespoeld. In plaats van de eerste gedachte roken is vies zijn we de mooiere zaken gaan geloven. Dat is de reden waarom we erin zijn getrapt en door gegaan zijn met het roken eigen maken. Vanuit daar over geleverd aan de verslavende stoffen die ons ziek maken en zo zorgen voor Scholen voor artsen, ziekenhuizen, fabrieken die medicijnen maken, te laten draaien enz. De koppeling dat het plezier en vreugde laat voelen is groter gemaakt dan al het slechte gevoel. Gelukkig zien we steeds meer dat niet roken veel fijnere mooiere dingen voor ons betekent en gooien we de verslaving opzij. We maken ons los. We hebben het niet meer nodig. Niet roken, daar verbinden we steeds meer positieve zaken aan. Meer geld voor leuke dingen, je blijft fris ruiken, je hebt rust in je lichaam, schuld gevoel is niet meer nodig, afhankelijkheid is weg, schone tanden en gezond tandvlees, vrij adem halen, niet meer verkouden, goede conditie. Nou ga zo maar door. Schoon huis enz enz Maar daarnaast zie je nu, dat het ons mensen met elkaar verbind. Als roker ben je nu gewoon een crimmineel die geen rekening met anderen houd en slaaf is van tabak. Zo voelde ik het iig de laatste jaren waarin roken gewoon not done meer is. Je hoort er steeds minder bij als je wel rookt.

God zijn dank leven we in een tijd waarin alle luiken open mogen gaan en we ons eigen ik, power enz mogen in zetten en het leven mogen leven wat we daadwerkelijk willen leven. Ik ben daar in ieder geval heel erg mee bezig. Kortom roken is nu iets geworden waarvan ik leer hoe ik dus als mens werk. Bewust worden van hoe ik mezelf bestuur moet me uit eindelijk nieuw gedrag opleveren en dus nieuwe resultaten opleveren. LOVE MY LIFE! Morgen ook nog eens 200 dagen rookvrij! Yeah!

Dank jullie wel, dat ik hier zo mijn gedachtes neer mag zetten. Daar ga ik eigenlijk zomaar vanuit…. En hopelijk brengt het jullie ook een goed gevoel. Want dat is alles wat we willen. Heel terecht vind ik persoonlijk. Goed powerrrrrrr mensen, ik wens jullie een top dag vol plezier en waarin je je eigen baas zal zijn.

Zwaai zwaaai!!

Cc2

489 dagen gestopt -

Hoe radeloos kan een verslaving zijn?

Hoe radeloos kan de verslaving zijn? Van peuken uit de asbak een nieuwe draaien? Roken als je zwanger bent? Liegen tegen dokters over het roken en aantal per dag? Je avond laten verpesten of vroeger naar bed gaan, omdat de sigaretten op zijn? Je laatste geld uitgeven aan sigaretten? Je zilveren guldens in het sigarettenapparaat gooien? Veel te dure sigaretten onder de toonbank kopen in Frankrijk? Dure anti-rimpelcreme kopen, terwijl je huid veel meer te lijden heeft van het roken? Je schamen als je buiten staat te roken? Kleren die fris uit de was komen, meteen weer laten stinken? Parfum opspuiten tegen de stank? Je tanden fris poetsen met tandpasta voor wittere tanden en meteen daarna een peuk opsteken? Je autoruit helemaal vet door de nicotine, zodat je geen goed zicht hebt? Als volwassene stiekem roken, terwijl je tegen iedereen gezegd hebt dat je gestopt bent? Tegen je kinderen zeggen dat roken vies is en wel in de ochtend als eerste er een op steken? Kuchen en hoesten in een vergadering en zeggen dat je verkouden bent? Maar bovenal je kop in het zand steken, want ach ik ben nooit ziek en overkomen mij toch niet. En ik hoef toch geen 80 te worden en wie dan leeft, dan zorgt.

Twink

1668 dagen gestopt -

Het rookhok en de stoptimist . . .

Goed geregeld zou je zeggen, een aparte ruimte voor rokers in het gebouw
De aangewezen afwerkplaats voor nicotinejunkies met de status ‘legaal’
Dus als niet roker moet je niet zeuren, we roken al in dat hok, what’s next
Ik denk dat het reukvermogen van deze mensen ook in een apart hok zit

Zo’n dertig jaar heb ik er aan mee gedaan, van vrije roker tot opgehokte junk
Wist ik veel, dat je een absolute graflucht met je meedraagt na zo’n hokbezoek
Ligt het aan mij, of is die odeur echt niet te harden, owee als je er iets van zegt
Sinds ik gestopt ben met roken wordt mijn tolerantie steeds kleiner lijkt het wel

Het grappige is, de geur is best okee, de lucht van verse tabak dan wel te verstaan
De verschraalde rookgeur die via kleding en spreekholte wordt verspreid niet dus
Als positief denker en stoptimist wil ik er altijd het beste van proberen te maken
Maar een vergadering met een knijper op je neus is niet echt aan te raden

Misschien gaat het wel die zo gevreesde kant op . . .
Misschien wordt ik ook zo’n gefrustreerde ex-roker . . .
Misschien gaan een rookhok en stoptimisme niet samen . . .
Lossen we dat ook weer op !

Admin

1724 dagen gestopt -

Welkom op stoprokenblog 3.0

Beste (s)toppers,

Hierbij wil ik jullie welkom heten op de gloednieuwe site.

Voor velen zal het even wennen zijn. Er is dan ook héél wat veranderd.

De redenen voor de nieuwe site kan je teruglezen op:
http://stoprokenblog.nl/post/single/d4f0d84d-7493-48e0-9073-aeb0b937d02e

Hou er rekening mee dat het lanceren van deze site slechts de eerste stap is.
De bedoeling is om, mede door jullie feedback, de site verder uit te breiden en te verbeteren.

Wat er binnenkort terugkomt:
- Preview bij schrijven blog berichten
- Site activiteit
- Online leden overzicht

Heb je suggesties of opmerkingen over de nieuwe website?
Welk onderdeel mis jij het meest, wat wil jij veranderd zien? Laat het vooral weten!

Silvershadow

3492 dagen gestopt -

Het is alweer lang geleden .....

..... dat ik voor het laatst een shaggie had opgestoken en opgerookt: mijn allerlaatste was alle kleine beetjes opgedroogde shag/restjes/stronkjes wat zich nog bevonden in mijn laatste pakkie Zware Van Nelle Export: die laatste peuk heb ik dan ook helemaal tot het einde opgerookt, zover dat ik zowat mijn vingers verbrande.

Dat was het dan Thomas, vanaf nu is het over en uit met het plezier van het roken, met deze verslaving, met deze gewoonte: vanaf 00:00 uur op deze nieuwe dag gaan we gezond leven en meer respect opbrengen voor ons lichaam door geen giftige stoffen meer naar binnen te werken. En we gaan ook weer wat aan sport doen want al dat hijgen van een klein beetje inspanning is niet goed.

35 jaar lang heb ik gerookt, eigenlijk wist ik niet beter: ik wist ook niet meer hoe het kon voelen om rookvrij te zijn.
35 jaar lang heb ik mijn lichaam vergiftigd.
35 jaar lang heb ik gedacht dat dit het was, dit maakte een kerel van je, je was stoer, je deed mee met andere, je hoorde erbij.

Overal lag mijn verslaving:
- in mijn auto
- op mijn werk
- thuis naast de computer
- in mijn jas
Het zou mij niet gebeuren om mis te grijpen want dan zou het echt een ramp zijn.

4 jaar geleden heb ik deze stap ondernomen.
4 jaar lang weet ik het tot op heden vol te houden.
4 jaar lang heb ik nu ervaren hoe goed het is om rookvrij te zijn.
4 jaar lang voel ik mij veel beter in mijn vel zitten.
4 jaar lang ben ik verlost van die smerige verslaving.

Hoe gaat het nu?
Net als toen met het roken is het een gewoonte en automatisme geworden om geen peuk meer op te steken en genieten van de frisse lucht.
3 a 4 maal per week te snelwandelen, tussen de 6 a 15km, en genieten van de verse en schone lucht.
Vrij zijn van alle lichamelijke problemen die je begon op te lopen waarbij mogelijk ook een hartinfarct zich aan het melden was: niet meer zo zwaar hijgen, geen last meer van apneu, niet meer zoveel snurken, niet zo snel moe na een kleine inspanning.

Het doet mij ook niets mee of je het nu wel of niet gelooft.
Mijn keuze is destijds een bewuste geweest en ik heb dan ook echt afscheid van het roken genomen: ik heb het een plekkie gegeven en heb mij berust in het feit dat het over en uit was.

Ben er nog goed vanaf gekomen als ik hier en daar de diverse berichtgevingen heb gelezen. Een check-up in het MCA te Alkmaar gaf geen negatieve meldingen: bloed, longen, hart waren allemaal gecontroleerd en er waren ook foto's gemaakt.
Het zou dan ook heel stom zijn als je zoiets hoort om alsnog te "vallen" door deze gewoonte weer met open armen te ontvangen.

Nee ..... over en uit: had al een collega verloren aan longkanker waarvan ik dacht dat deze 10 jaar ouder was dan ik maar eigenlijk 2 jaar jonger bleek te zijn. Zag aan een andere collega hoe deze gewoonte weer grip begon te krijgen op hem nadat hij lange tijd niet meer had gerookt ivm met een TIA die hij had gekregen/opgelopen.

Ik zag andere mensen en collega's roken maar niet genieten: snel een peuk opsteken, snel naar buiten, snelle trekkies nemen en dan binnen 2 minuten weer naar binnen de peuk buiten latend in de asbak: dit was geen genieten maar duidelijk een gewoonte en automatisme waarbij de verslaving een zeer grote rol speelde.

Ik kan iedereen echt aanraden om te gaan stoppen met roken.
Ik kan iedereen aanraden om vol te blijven houden.
Ik kan iedereen aanraden dat het beter en beter wordt met de tijd.

Ik kan iedereen wel vertellen hoe goed het voelt om zo lang rookvrij te zijn maar ik kan beter tegen iedereen zeggen dat ze het zelf maar moeten gaan ervaren door te stoppen met roken en gestopt te blijven.

Ervaar eerst een dag, een week, een maand, een paar maanden en zie deze met een goede strijdkracht te overwinnen (dit zeg ik gezien de verschillende ervaringen hier op het Blog): voel de vrijheid en voel hoe goed het doet voor je lichaam. Hou het vol en je zal zien dat je op den duur niets liever meer wilt dan nooit meer te roken.

Ik had deze stap misschien eerder moeten nemen echter ben ik heel blij dat ik deze stap uberhaupt nog heb kunnen nemen en er mogelijk nog vrij goed vanaf ben gekomen.

Els

3172 dagen gestopt -

Weer vrij zijn.

Als jij zou mogen kiezen tussen leven in vrijheid of leven in gevangenschap, waar kies jij dan voor? :question:
Roken houdt je gevangen in een vast patroon, van peuk naar peuk leven, het rookgordijn in stand houden, emoties wegroken, etc., en op de langere termijn kan roken ook nog eens leiden tot ernstige/dodelijke ziektes. Roken heeft ons niets goeds of positiefs te bieden, het is de nicotine die ons verslaafd houdt, en tegenwoordig zitten er zoveel toevoegingen in tabak die je rustig als gif kunt omschrijven die ervoor zorgen dat bv de nicotine nog beter wordt opgenomen, en je hoestprikkel onderdrukt etc. Wil jij jezelf nog langer vergiftigen, of kies je voor een gezonder leven in vrijheid? :question:

Stop met roken, omdat het kan. Het is zeker niet makkelijk, en zeer zeker niet in het begin, maar dat wordt het gaandeweg wel, en je zult merken dat er een dag komt dat je niet meer aan roken denkt, dat je de rokers wellicht meewarig bekijkt en blij bent dat jij verlost bent van die dure, ziekmakende verslaving/gewoonte. :thumbs_up: 

Het stoppen en gestopt zijn volhouden is de kunst, velen hervallen omdat de geestelijke verslaving het weet te winnen van het verstand. Kort gezegd komt het erop neer dat als je stopt met roken, jij de enige bent die ervoor kan zorgen dat je rookvrij blijft, daarom zijn motivatie, wilskracht en doorzettingsvermogen zo ontzettend belangrijk, die moeten tip top in orde zijn en blijven. Ja maar….> is de oprijlaan naar de valkuil….... Dicht de peuk geen kwaliteiten toe die ie niet heeft, daarmee maak je het voor jezelf alleen maar lastiger. Je zult nog best vaak trek hebben in een peuk, hallo, vind je het gek? Je hebt jarenlang gerookt,natuurlijk is dat logisch, maar weet dan dat die trek minder en minder gaat worden, en minder frequent en heftig, alle reden om door te zetten dus.  :cool:  :cool:

De geestelijke verslaving is geen gemakkelijke om mee af te rekenen, maar als je eenmaal doorziet dat roken niks oplost, niks goeds voor je doet, en dat je het leven aankunt zonder te roken zul je ook de geestelijke verslaving de baas worden. :exclaim:  :thumbs_up:

Je zult na verloop van tijd de rust gaan ervaren van het niet meer hoeven voeden van de verslaving, om nog maar te zwijgen over de andere voordelen van het niet roken. Je zult je trots voelen op jezelf, omdat stoppen met roken zo ontzettend moeilijk is, en jij het toch maar even doet. Natuurlijk komen er hele moeilijke momenten voorbij waar de verslaving zijn kans schoon ziet om jou weer te laten roken, trap er niet in. Knok op zulke dagen ff een stukje harder door, je zult alleen maar trots zijn op jezelf daarna, en sterker zijn op jouw niet rokerspad.  :thumbs_up:

Beloon jezelf regelmatig met iets leuks, of moois, dat motiveert en zie je wat je met je niet opgerookte geld allemaal voor leuks kunt doen. :idea:
Succesvol stoppen zit um in 100% motivatie, 100% wilskracht en evenzoveel doorzettingsvermogen. Wees streng voor jezelf als je het zwaar krijgt en de verleiding om die ene (die echt niet bestaat) te pakken. Zeg NEE tegen jezelf in plaats van 'ja maar', je zult jezelf later alleen maar dankbaar zijn dat je NEE zei. Wees lief voor jezelf, beloon jezelf voor het niet roken, dat motiveert en is nog leuk ook. :idea:  :exclaim:

Leer jezelf weer kennen zonder rookgordijn, zie het als een reis op weg naar jezelf, en laat je verrassen. Dag voor dag, en laat het rookvrije leven maar op je afkomen, reken af met de rookmonsters/valkuilen die je tegenkomt, wees blij met jezelf als niet/ex roker.  Neem de tijd om aan het rookvrije leven te wennen, jij en je lijf hebben die tijd nodig omdat het jarenlange roken echt niet 1,2,3, uit je systeem is, dus heb geduld met jezelf. Je bent bezig je vrijheid terug te winnen, geef dus nooit op, ook niet na een struikelpartij (of meerdere). :wink:

Weer leven in vrijheid door te stoppen met roken? Het kan, het is het soms keihard knokken meer dan waard, want jij bent het meer dan waard om rookvrij door het leven te gaan. :wink:

Heb een mooi, rookvrij weekend allen. :cool:

Liefs, Els X

Els

3172 dagen gestopt -

Jezelf resetten naar niet roker.

Jij bent de enige die jezelf kan 'programmeren/resetten' van roker naar niet roker, door echt te willen stoppen met roken en door gaandeweg in het stopproces je mindset te veranderen ten aanzien van het roken, en jezelf als niet roker te gaan zien, en als niet roker gaan denken en te handelen. Er bestaat geen toverdermiddel die van jou een niet roker maakt, het enige wondermiddel dat wel bestaat ben jijzelf, met jouw wilskracht, motivatie, doorzettingsvermogen en overtuiging dat je rookvrij gewoon echt beter af bent. :wink:  :thumbs_up:

Als je alles wat jij als ?positief? aan roken kunt opnoemen/bedenken voor jezelf als je het moeilijk hebt, kunt omdraaien naar al het negatieve wat roken met jou en je gezondheid doet, ben je al op de goede weg. Bijvoorbeeld : Als ik nu een peuk neem, of een paar trekjes word ik rustig-> omdraaien naar- roken maakt me niet rustig, het verhoogt juist de stress in mijn lijf en roken lost ook niks op. :exclaim:

Roken heeft je niets positiefs te bieden. En ?die ene?, die bestaat niet, die leidt meestal tot een struikelpartij en dan kan jij opnieuw beginnen met stoppen. Voorkom dat je in die valkuil trapt. En dit is slechts één valkuil, leer de jouwe kennen om ze te overwinnen. Hou jezelf niet voor de gek met ?ja maar..eentje kan geen kwaad, daarna stop ik weer?  of,  ?als ik dit achter de rug heb stop ik weer?, en alle andere smoesjes om maar weer (tijdelijk) te gaan roken die de verslaving in je oor fluistert of tettert op mindere dagen, of in heftige tijden. Stoppen met roken houdt ook in, 'doorzetten op dagen dat het zwaar is om wat voor reden ook'. Roken zal niks oplossen. Neem jezelf en het stoppen serieus, want stoppen met roken is moeilijk, verdomd moeilijk, het volhouden ook, maar dat wordt makkelijker, heus. :cool:

Sta positief tegenover het stoppen, want dat is het ook, uiteindelijk mis je niets. Blijf tegen jezelf zeggen dat je wel mag, maar niet meer wil roken, dat je het leven aankunt zonder peuk, zonder rookgordijn, zonder al die giftige stoffen. Dat je gekozen hebt voor een rookvrij leven en daar ook voor wilt knokken als het nodig is omdat roken jou niets goeds te bieden heeft en dat jij sterker bent dan de verslaving. :thumbs_up: 

Ga vooral niet in de slachtofferrol zitten van 'o wat ben ik zielig nu ik niet meer kan of mag roken',  want je mist echt niks aan die stinkstok , je krijgt er door het stoppen wel heel veel voor terug, o.a. Een betere gezondheid en vrijheid!. Beide zijn onbetaalbaar. :exclaim:

Wees elke dag, of soms elk uur trots op jezelf omdat je niet meer rookt. Beloon jezelf regelmatig voor het niet roken, dat motiveert en is nog leuk ook. :idea:

Stoppen met roken is voor de meesten een (leer-) proces, hoe sneller je jezelf en je mindset op niet roker zet, en gaat denken en redeneren als een niet roker, hoe sneller de reset plaatsvindt, oftewel, dat die beruchte/beroemde, zogenaamde ?knop? om is , of gaat. In feite moet je weer leren je leven te leven zonder te roken. Accepteer dat roken niet meer bij jou en jouw leven hoort, dat je het rookgordijn niet meer nodig hebt om je leven te leven. Je krijgt je vrijheid terug, je hoeft niet meer van peuk naar peuk te leven, hoe bevrijdend is dat? :cool:

Gezelligheid, zekerheid, rust, ontspanning etc. komen niet vanuit het roken, maar vanuit jou als uniek persoon? zonder peuk, het kan echt.  :thumbs_up: 

Motivatie, wilskracht en doorzettingsvermogen zijn de sleutel naar jouw succes, jouw rookvrije leven. Zelfs na een struikelpartij of in een valkuil trappen niet opgeven. De aanhouder wint altijd. :thumbs_up:

Elke stopper bewandelt zijn eigen niet rokerspad, en op dit blog vind je herkenning, inspiratie en steun om vooral door te zetten als je het (even) moeilijk hebt, of in een dip zit. Mindere dagen en dips, hoe vervelend die ook zijn, horen bij het stopproces, ze gaan over, knok juist dan extra hard door, en zoek steun op het blog. En…. doorzetten loont altijd. :thumbs_up:

Hoe lastig je het ook hebt, en hoe hard de verslaving in je oor loopt te tetteren, weet, besef, en wees ervan doordrongen (voor jezelf) dat je de juiste beslissing hebt genomen door te stoppen met roken. De gezelligheid, zekerheid, rust, ontspanning etc. Komen niet vanuit het roken, maar vanuit jou als uniek persoon? zonder peuk, het kan echt. :wink:  :thumbs_up:

Het is de verslaving die jou op kwetsbare momenten weer wil laten roken, die je influistert dat je het roken nodig hebt omdat. ..... Blijf juist dan rustig en vraag je af of het inderdaad zo is dat je wil roken, of dat er iets anders in jouw leven speelt wat jouw aandacht nodig heeft.  :exclaim:

Als je eenmaal begrijpt hoe de verslaving aan roken werkt, met name de geestelijke verslaving, en nu de voordelen van het niet roken hebt ervaren en vele malen belangrijker vindt dan het afnemende gemis aan nicotine en de gewoonte van het roken, dan ben je zeer zeker op de goede weg, dan staat jouw mindset zo goed als op niet roker, oftewel 'de knop' is om. De wil om niet meer te willen roken is nu vele malen groter geworden dan het idealiseren van het roken of een peuk pakken in mindere tijden.  :thumbs_up:

Je hebt je vrijheid terug, je hoeft niet meer van peuk naar peuk te leven. Hoe fijn is dat? 

Ben je gestopt wegens gezondheidsredenen? Probeer ook dan anders naar het roken te kijken, het roken heeft je ziek gemaakt, en nu je niet meer rookt is de kans groot dat je gezondheid erop vooruit gaat, wees blij met elke verbetering, hoe klein die ook is. En..wees blij dat jouw gezondheid niet langer meer te lijden heeft onder het roken waardoor je wellicht nog zieker zou worden.  :exclaim:

Ben je gestruikeld en in een valkuil gedonderd? Geef dan niet op, sta dan op, herpak jezelf, zet je motivatie weer op scherp en stop weer met die rotverslaving. :thumbs_up:

Stoppen met roken is voor velen, zoniet de meesten een leerproces die gepaard gaat met vallen en opstaan, tot ineens die knop omgaat en ook jij het volhoudt om rookvrij te blijven.. :thumbs_up: 

Het jarenlange roken is niet 1,2,3, uit jouw systeem, jij en je lijf moeten wennen aan het rookvrije leven, en dat heeft echt tijd nodig, dus heb geduld met jezelf. Zeker in het begin is afleiding zoeken heel belangrijk. De grote schoonmaak van je lijf kan je moe maken, slecht slapen, slechte concentratie, stemmingswisselingen, kort lontje, zweten, duizelig zijn, enz. horen daar allemaal bij. Meer hoesten omdat je longen de troep naar buiten werken,puistjes krijgen, het hoort er allemaal bij, echter bij twijfel, ga naar je huisarts. :exclaim:

Ik heb ruim 30 jaar gerookt, mijn gezondheid leed onder het roken, maar stopte ik toen de huisarts voor de zoveelste keer zei dat dat beter voor me was als ik zou stoppen met roken? Nee, ik dacht, de medicijnen maken me wel beter toen ik weer eens bronchitis had, en met puffers de dag door kwam, en intussen wel gewoon bleef roken, hoe stom kun je zijn!
Sinds ik ben gestopt met roken heb ik geen bronchitis meer gekregen, mijn coniditie is er enorm op vooruit gegaan, en een verkoudheid is in no time weg nu, tja.

In de bijna drie jaar dat ik het blog bewandel heb ik best wel veel gezien, meegemaakt en gelezen, en wat mij echt is opgevallen is dit…'eenmaal weten wat het is om rookvrij te zijn houdt in dat je geen tevreden roker meer wordt mocht je struikelen'...dat zegt genoeg lijkt me.  :wink:

Blijf rookvrij, omdat het kan, en jij als je het echt wilt, sterker bent dan de verslaving. :thumbs_up:

Heb een mooie rookvrije week! :thumbs_up:

Liefs, Els X

Els

3172 dagen gestopt -

Rokersrituelen doorbreken.

Een nicotinejunk moet zijn verslaving voeden, of dat nu 5 keer per dag is of 30. Daarnaast ontwikkelt de roker ook nog eens een heel scala aan vaste rookmomenten, de beloningspeuk, de ontspanningspeuk, de ochtendpeuk, de na het eten peuk en ga zo maar door. Die peuken worden een gewoonte, en later, als je echt een doorgewinterde roker/verslaafde bent kun je rustig stellen dat de gewoontes een ritueel zijn geworden. De koffie/thee met krantje in de ochtend kan niet zonder peuk, na een lastige klus moet je ff ontspannen met een drankje en een peuk. Word je overvallen door emoties, dan is de peuk daar als meest nutteloze eerste hulpmiddel om je te troosten. Automatisch, en schijnbaar achteloos grijp je naar een sigaret of sjekkie, die feitelijk niks voor je doet, die hooguit een rookgordijn om stress,verdriet, problemen en emoties legt, maar niks oplost of makkelijker maakt. Het is het ritueel wat je jezelf hebt aangeleerd dat dit soort gebeurtenissen zo lastig maakt om rookvrij te hanteren, je weet niet beter dan dat je een peuk pakte, of meerdere. En zo is je leven in het teken komen te staan van het roken, alles draait om roken, je leeft van peuk naar peuk zonder het echt als vervelend te ervaren, je weet gewoon niet beter….. :confused:

Totdat je besluit te stoppen met roken. Je weet niet wat je met jezelf aan moet de eerste dagen, het roken is weggevallen en zie dat maar eens op een andere, eveneens prettige manier in te vullen, dat valt zeker niet mee, erger nog, je moet gewoon keihard afkicken van de nicotine de eerste dagen, week. Jaja afleiding zoeken, gezond snaaien, naar buiten gaan, water drinken, sporten, o zo gezond, maar dat maakt in het begin het gemis er niet minder om. Dat heeft tijd nodig, maar je bent ongeduldig, je wilt snel resultaat zien, en het roken niet missen, en zeker ook niet te veel aankomen. Alsof je van de regen in de drup bent beland. :confused: Je voelt je de eerste tijd helemaal niet fijn, alsof lichaam en geest niet meer op 1 lijn zitten, wat ook zo is. Allerlei lichamelijke ongemakken duiken op, omdat jij gezond bezig bent door te stoppen. En dan de dips die je kunt krijgen, erg gezellig allemaal, niet echt, maar het is wel zo dat dips over gaan, en jij sterker wordt als niet roker. En inmiddels merk je ook dat je de voordelen van het niet roken ervaart, extra motivatie. :thumbs_up:  Plus het geld wat je bespaart en je gezondheid die blij is met elke dag die je niet rookt. En toch blijf je het roken missen soms, op rotdagen, bij stress, bij heftige emoties. (De geesteijke verslaving dient zich aan om verslagen te worden :shock: ) Je kunt dat allemaal niet meer wegroken, wat kun je dan wel doen? Accepteren dat roken niks voor je zal oplossen. :exclaim:  Dat automatisme van ff roken moet uit je systeem. en dat kost tijd, neem die tijd en heb geduld met jezelf.  :wink:

(En die 'leegte' die is ontstaan nu je niet meer rookt, die zou je ook als ruimte kunnen zien, :idea:  ruimte om leukere dingen te doen, jezelf weer te ontdekken zonder dat rookgordijn, en zinvollere,nieuwe en vooral gezondere dingen te doen, je hoeft je tijd niet meer te verkwanselen aan roken! :cool: )

Je kunt ook logischerwijze niet verwachten dat je na zoveel jaren roken binnen pak um beet een maand een ex roker bent? Dus…neem de tijd om aan het rookvrije leven te wennen, alles meemaken zonder te roken, alle seizoenen rookvrij meemaken,  en je realiseren dat je nu vrij bent om je leven te leven zoals jij dat wilt. :thumbs_up:  Herstel je leven, besteed je tijd aan leukere, gezondere dingen. Haal je complimenten en felicitaties hier, want je omgeving is er snel aan gewend dat jij niet meer rookt, dus vragen ze er niet meer naar, wat jou kan teleurstellen omdat jij wel retetrots bent op jezelf, en terecht natuurlijk. :thumbs_up:

Weet dat het gestopt blijven makkelijker wordt als jouw wil om voortaan rookvrij door het leven te gaan sterker is dan toe te geven aan de verslaving als je het lastig krijgt, want roken doet niks goeds voor je, het is duur, het is vies, het houdt je gevangen in zinloze rituelen en gewoontes, en maakt je ziek als je pech hebt.  :mrgreen: 

Wanneer komt de omslag, wanneer weet je dat je het gaat redden?
Als ik voor mezelf spreek dan was het gedaan met het roken/de rookverslaving zo rond de 8, 9, maanden, toen wist ik dat ik het jaar en meer ging redden, en dat ik doorhad hoe de verslaving in elkaar zat. Het was alsof ik weer thuiskwam in mezelf, en dat het allemaal weer klopte, geestelijk en lichamelijk, dat ik niet meer liep te zeuren dat ik wilde roken als het leven zich weer eens van een onaangename kant liet zien, het was gedaan. Wat niet wil zeggen dat er nadien geen rookgedachten meer in mijn hoofd hebben gespookt, natuurlijk wel, alleen was ik toen al zover dat ik niet meer naar de verslavingsgedachten luisterde, en ze meestal vrij simpel de deur uit kon zetten. Nu speelt dat geen enkele rol meer, ik heb ze niet meer yeah! Het heeft dus weldegelijk zin om op moeilijke dagen door te zetten, want roken is echt nergens goed voor en jouw gezondheid is onbetaalbaar. :thumbs_up:

Jij bent de enige die jezelf in die valkuil kan laten stappen, trappen of vallen, wees alert en blijf overeind, omdat je na een struikelpartij toch weer wilt stoppen, omdat je nu weet en hebt ervaren hoe het is om rookvrij te zijn. :exclaim:

Hou vol, zet door, omdat jij jezelf een rookvrij leven waard vind, omdat het kan. :cool:  :thumbs_up:

Liefs, Els X

Saskia3079

2089 dagen gestopt -

1 jaar gestopt!!! Een terugblik......

Het is snel gegaan…... Mijn laatste pasje is binnen en het jaar is rond. Elk seizoen heb ik een keer mee mogen maken. De meeste ´valkuil gebeurtenissen´ ook. Het voelt helemaal niet als een jaar geleden dat ik voor het laatste rookte. Maar het voelt absoluut goed. Vanaf nu mag ik van mezelf echt zeggen: ik ben een niet roker! Whoeeehoeee!
Een jaar is ook wel een leuk moment om nog eens terug te kijken.

Vorig jaar op 28 maart ben ik gestopt. Vanaf die dag is mijn klokje dus officieel gaan lopen. Maar daar is al een heel proces en ´gevecht´ aan vooraf gegaan. Het niet meer willen roken, maar ze ook niet aan de kant kunnen leggen. Eerste stoppogingetjes die al snel mislukte. In mijn gedachte een strijd van het eigenlijk willen stoppen. Ik denk dat dit proces nodig was om naar het echte stoppen toe te werken. Dat het nodig was om tot het punt te kunnen komen dat je kan zeggen ´nu ben ik er echt klaar mee´. De laatste weken dat ik rookte heb ik ook met mezelf de afspraak gemaakt dat ik veel bewuster zou gaan roken. sigaretten uit mijn pakje halen en in de kast leggen zodat ik langzaam wat af kon bouwen en er zicht op hield hoeveel ik die dag er al gerookt had. Maar het allerbelangrijkste en de echte ´opstap´ naar het stoppen zijn voor mij de volgende vragen geweest:

* Waarom wil ik deze sigaret gaan roken…. Is het gewoonte of heb ik hem echt nodig?
* Kan ik deze sigaret nog even uitstellen tot een later moment?
* Wat gebeurt er met me als ik sigaretten blijf roken (benauwdheid, minder energie, hoesten, COPD, longemfyseem, kanker etc.)
* Wat wil ik niet meer aan het roken (afhankelijkheid, stank, gele tanden en vingers, teveel geld erin etc.)

Deze vragen die ik mezelf voor ik echt stopte en ook de eerste tijd toen ik gestopt was vele malen heb gesteld, zijn echt, echt, echt belangrijk. Daarom heb ik ze ook zo vet en cursief neergezet. Ik denk dat ze samen met je motivatielijst het allerbelangrijkste zijn om een stoppoging te kunnen laten slagen. Ze werken je er naar toe en daarna bevestigen ze keer op keer dat je er echt klaar mee bent. Ze herinneren aan wat je niet meer wilt en waarom je dit doet. Ze geven op moeilijke momenten weer nieuwe wilskracht en moed. 

De eerste dagen dat je stopt zijn erg zwaar. De ontwenning slaat toe… Maar dit heb ik toen maar gezien als een griep…. Daar kom je ook doorheen en moet je effe uitzitten. Duizelingen, hoofdpijn, ontregelde stofwisseling, vermoeidheid, onrust, keelpijn….. Ik heb ze allemaal gehad. Gelukkig ging dit na een week stoppen langzaam beteren. Heilig in het begin is veel afleiding, veel water drinken (dit helpt de nicotine en gifstoffen uit je lichaam spoelen en geeft een vervangende handeling om te doen in plaats van roken) en de bovenstaande vragen in combi met je motivatielijst. Het is echt volhouden en doorbijten in het begin. Maar je voelt en weet ook als je er echt klaar mee bent… Dit geeft je de wilskracht en het doorzettingsvermogen door deze lastige dagen heen te komen.

Schandalig bijverschijnsel de eerste tijd is ook: snoepen en eten…. Die kennen we vast ook allemaal :mrgreen: Oef… wat kon ik snaaien… Alles wat los en vast zat hehehe. Laat dit eventjes gaan, het is beter als weer gaan roken. Als je de zwaarste ontwenning hebt gehad (na een paar weken) kan je het weer terug in de hand nemen. Ga over op het snaaien van verantwoorde zaken (worteltjes, cracker met rookvlees, liga, komkommer, cherrytomaatjes, rijstwafel, stukjes appel met kaneel etc.). Neem bij trek eerst twee glazen water. Vergeet niet dat trek ik roken zich ook kan uiten in trek in eten. Het is in feite dus de verslaving die je laat denken dat je trek hebt.
Dat je door het stoppen met roken een beetje aankomt is haast niet te voorkomen. Je stofwisseling vertraagd waardoor je meer op kan nemen. Want ja, ook daarop heeft roken veel invloed gehad. Maar na een paar maandjes gaat het zich weer stabiliseren en door er op te letten… veel water drinken, opletten bij het snaaien en voldoende bewegen… kan je het echt in de hand houden…

En dan zit je ineens door het hoogtepunt van de ontwenning heen. Je begint eraan te wennen gestopt te zijn. We willen natuurlijk na een week of twee al de geweldigste voordelen ondervinden van het stoppen en ons kiplekker voelen. We zijn de ontwenning toch door en we zijn toch gestopt? Daar ligt ook een valkuil in. We vergeten heel snel dat we jaren en jaren gerookt hebben en dat het dus niet zo kan zijn dat we na een paar weken al kiplekker ronddansen. We zijn te snel geneigd te roepen `het is moeilijk, ik hou maar vol maar merk geen enkel verschil´. We willen gelijk de grote voordelen en vergeten daarbij te kijken naar de kleine dingen: de ontwenning waar we doorheen gekomen zijn, langzaam wat meer energie, minder hoesten, meer lucht, de trots van het volhouden, we stinken niet meer, het geld dat bespaard is… allemaal van die kleine dingen die ook in het oog moeten blijven. Door ook daar naar te kijken hou je makkelijker vol. En als je op den duur de kleine dingen op gaat tellen, merk je wel degelijk dat het al veel opbrengt en verschil maakt!

Wat er ook gebeurt als je eenmaal door de ontwenning heen bent, en das ook een hele belangrijke, is dat je met jezelf en de gewoonte geconfronteerd gaat worden. In eerste instantie ga je merken wat je gewoontemomenten waren om te roken. Als je opstaat….. Na het eten… als je een klus hebt gedaan of druk bent geweest…. Op die momenten ben je zo snel geneigd te denken ´zo en nu eerst…......´ Je moet je gewoontes dus gaan veranderen. Door je gewoontes te veranderen gaat het makkelijker en is het ´gemis´ minder. Ga een stukje wandelen na het eten. Ga eerst douchen als je wakker wordt en neem daarna je ontbijtje in plaats van koffie met een peuk en dan de rest. Beloon jezelf na drukte met wat anders…
Naast de gewoonte ga je ook de ´emotie momenten´ tegen komen. Je gaat echt merken dat je anders met dingen om moet gaan. Dat je gedachtes om moet buigen. Dat de verslaving je verkeerde dingen laat denken. Voorbeelden zijn: Het is hartstikke gezellig op een feestje en omdat je het zo naar je zin hebt moet je roken. Nee dus, je maakt zelf de gezelligheid en de mensen om je heen zorgen dat het leuk is, niet de peuk tussen je lippen.
Je bent gestrest en gespannen dus je moet roken, want de peuk geeft je rust. Nee dus…. Die peuk geeft misschien 5 minuten een rust moment, maar die kan je jezelf ook geven met een bakje thee en door even te ontspannen. Bewust naar het hier en nu te gaan… adem in adem uit. De peuk lost je spanningen of problemen niet op en na 5 minuten keren deze dus net zo hard weer terug.
Dit zijn maar voorbeelden, er zijn er vele meer te noemen als boos, verdrietig, geluk etc. Je moet echt anders met dingen om leren gaan en de verslavende gedachte om gaan buigen.

Het is voor iedereen anders hoe lang de ontwenning duurt… Hoe lang de strijd met de gewoonte en het ´emotie roken´ duurt. Maar na een maand/ twee maanden denk ik wel dat we allemaal langzaam een omslag gaan merken. Het wordt makkelijker vol te houden. Het positieve gevoel is steeds een beetje groter. Dipjes en moeilijke momenten worden korter en je komt er makkelijker uit. Je begint langzaam valkuilen te herkennen en kan ze vermijden. Je hebt langzaam steeds minder moeilijke momenten en ´hunkerdagen´. Kortom… je begint je weg te vinden in het stoppen. Het niet roken wordt langzaam gewoon en een minder groot punt.

Wat is na de eerste maanden de grootste valkuil? GEMAKZUCHT! Even die ene proberen, want hij is toch vies….. Op een feestje er eentje roken, morgen kan ik toch weer stoppen… Een collega die staat te roken, 1 hijsje proberen…. Op een onbewaakt moment…. Hier moet je jezelf zo bewust van blijven. Jezelf herinneren aan het proces waar je doorheen bent gegaan en nog gaat. Wat je niet meer wil dat roken. Dat 1-tje niet bestaat bij roken. Voor je het weet lig je in de valkuil en begin je van voor af aan…

En toen was ik een jaar verder. Een niet roker en nog steeds mega blij en trots hiermee en op! Kan ik na een jaar zeggen: ben ik alleen gestopt met roken? Nee ik kan nog meer zeggen:
Ik ben een niet roker, maar heb ook mezelf beter leren kennen. Weet nu wat ik wegstopte met roken. Heb een andere manier gevonden met mijn emoties om te gaan, positieve en negatieve. Een betere manier wel te verstaan. Ik ben anders in het leven gaan staan. Meer om mezelf en mijn gezondheid gaan geven. Ik heb door het stoppen en het gevecht mijn zelfvertrouwen nog wat meer doen laten groeien, het is een bevestiging: ik sta sterk in mijn schoentjes! Het heeft me allemaal aan het denken gezet en dat was goed. Ondanks dat het moeilijk was is het een goed proces om doorheen te gaan en is het achteraf zoveel meer geweest als alleen het stoppen. Het is voor iedereen goed en ik hoop dat jullie dit allemaal gaan bereiken! Hou vol!

Blossom

1726 dagen gestopt -

Ben dankbaar

Dag iedereen,

Kon wel blijven doorgaan met m'n motivatielijstje. Wat een troep heb ik ingeademd al die jaren.
Rookte voor het eerst rond m'n 12de of 13de (sigaret die ik pikte van m'n moeder) denk ik en kocht voor het eerst een pakje op m'n 14de. Was allemaal heel stiekem in het begin en bleef beperkt tot af en toe maar omdat ik het zo'n gezellig geheimpje vond was het al snel iets dat niet meer weg te denken was. Ben inmiddels 31 en sinds ik begon met die troep ben ik wel 20 keer gestopt. Eens 1 dag, eens een half jaar, eens 2 jaar enzovoort en nu voorgoed!!!!!!!!! Ik val liever nu ter plekke dood dan over 30 jaar met een sigaret in m'n mond.
Intussen een week rookvrij en ik ben erg dankbaar te voelen dat mijn lichaam bezig is met schoonmaken want ik was echt op een punt gekomen dat ik voelde dat mijn lichaam begon te protesteren. En mijn geest ook want hoe langer en vaker je hervalt en uitstelt des te meer het rookmonster je wijsmaakt dat je hem nodig hebt voor de rest van je leven. Sinds 3 weken lees ik meermaals per dag jullie dagboeken en was ik op internet beginnen speuren naar slachtoffers van het roken en de hele industrie en dat alles samen heeft me doen inzien dat je maar 1 tweede kans krijgt. Dank jullie allemaal hoor! en het is erg dat er zo veel zieken zijn door die KLOTESIGARETTEN maar ze hebben me een les geleerd door hun verhalen te lezen en hun interviews te bekijken.
En ja er zullen wel altijd van die mensen zijn die een leven lang roken zonder ziek te worden maar ook die hebben elke dag gewenst dat ze er nooit mee begonnen zijn…het maakt 'iets' van je dat je niet echt bent. Door te stoppen zal je meer van jezelf gaan houden, en van het leven. We zijn tenslotte bedoeld om gezond te zijn en al wat je daar zelf aan kan doen moet je doen…uit respect voor de natuur.
Er zijn lastige momenten en die zullen er misschien nog een hele poos
zijn maar het is het waard. Noem het geen poging maar een doel waar je recht op af stevent en waarin geen enkele storm je kan tegenhouden.
Ik hoop in de toekomst nog een aantal mensen te kunnen helpen zoals jullie mij hebben geholpen, nog voor ze ziek worden.
Oh en ik noem mezelf 'Blossom' omdat ik terug in bloei sta. Joepie!

Raymond

1776 dagen gestopt -

Als je denkt dat je een hopeloos geval bent LEES DIT

Dit is een bericht voor de pas gestopten die het moeilijk hebben. Het is vooral een blog voor degenen die al zo vaak zijn gestopt en even zo vaak weer begonnen zijn. Het is een blog voor hen die willen stoppen maar denken het niet te kunnen. Voor hen die de volgende mislukking alweer zien aankomen en voor hen die niet durven te stoppen en al in paniek raken bij het idee straks niet meer te kunnen roken. Voor hen schrijf ik dit.

En waarom dan dit blog voor iedereen die zich in het bovenstaande herkent?  Welnu, ik schrijf het omdat ik zelf zo naar een blog als dit verlangde . Om er hoop uit te putten, omdat ik het meest hopeloze geval was als het om stoppen ging.

En ik moest beter weten, want ik zag in mijn werk de ellende die het roken brengt van dichtbij.
Ik adviseerde mijn patiënten te stoppen omdat ik de ellendige gevolgen zag. En zelf gewoon doorroken want ach, niet iedereen hoeft ziek te worden. Kop in het zand. Mijn opa werd bijna 90 en die rookte en dronk dat het een lieve lust was.

In stoppen met roken was ik erg goed. Beter dan menig ander.  Ik stopte toch zeker wel een keer of drie per jaar.
Dat doen maar weinigen mij na. Soms voor enkele dagen, soms voor enkele weken, en een enkele maal voor ruim een jaar. Maar dat laatste was een bijzonderheid die ik maar twee keer presteerde de afgelopen 30 jaar. Meestal ging ik al sneller voor de bijl. En intussen knaagde het aan me. Het schuldgevoel nam toe, naarmate ik vaker stopte en even zo vaak mislukte. Het begon aan mijn zelfvertrouwen te knagen. Ik begon werkelijk te geloven dat het voor mij niet weggelegd was dat stoppen . Want eigenlijk was ik wel een gezellige roker en met gezelligheid was niks mis. Bovendien sigaretten rookte ik niet meer de laatste jaren. Uitsluitend sigaartjes rookte ik nog. Niet veel, een blikje per dag ongeveer, dus om nou te zeggen dat ik rookte, Neuh , dat ging nogal. 20 sigaartjes is zowat niks. Ik rookte dan ook maar heel af en toe. Bijvoorbeeld na het opstaan, voor het ontbijt, na het ontbijt, in de auto, overdag zodra dat kon, s avonds bij het thuiskomen, voor het eten, na het eten, tot en met voor het slapen gaan, en bij het lezen, en bij het denken, en bij het borrelen, en als ik moest bellen, en bij het klussen , maar snachts niet en onder de douche ook niet. Zo,n roker was ik dus. Eentje die, ken je dat ?  altijd van alles vergat behalve dan de sigaren en de aanstekers, en eentje die altijd genoeg te roken in huis had en zonodig in de auto stapte om s nachts of s avonds laat, langs een verlaten snelweg bij een benzinepomp zijn rokertjes te halen. Tja, vakantiereizen, vooral vliegvakanties waren niet leuk, want roken mag niet meer op Schiphol en in het vliegtuig.  En vrienden waar niet gerookt mag worden, waren eigenlijk ook niet zo leuk.  Kortom, zo,n roker was ik. Herken je het?  Klinkt het verslaafd genoeg?

En toen wilde ik weer eens stoppen voor de -tigste keer. En iets in mij zei dat het nu of nooit was. Ik wilde er echt vanaf.
Ik baalde van het falen, van de stank, de dwang, van alles en ik stopte, met Champix maar daar was ik vanwege de bijwerkingen snel mee gestopt. Na enkele weken al. En iedereen riep van Oeeeh en Aaaaah, stop nou niet met die Champix, maar ik gooide de pillen in de keukenla en kapte ermee.

En intussen las ik me blind, hier op deze blogs en op heel internet. Op zoek, op zoek naar hoop, op zoek naar steun, op zoek naar dat mensen me zouden zeggen dat het eens een keer lukken zou.  De specialist in de zorg die zelf hulp nodig had. De paradox de kennis te hebben enerzijds en anderzijds tot een hulpeloze junk te zijn verworden, niet op zoek naar algemene kennis, maar naar een lichtpuntje voor zichzelf.

Ik worstelde me door de moeilijke dagen heen, afzien, maar vastbesloten . Trots op het pasje voor drie dagen stoppen, voor een week stoppen, voor zelfs veertien dagen stoppen. En op zoek , alsmaar op zoek naar mensen die zeggen dat het vroeg of laat beter gaat. En die mensen waren er, die dat zeggen. Er waren er genoeg, en ik wilde wel geloven dat het bij sommigen beter zou gaan na een tijdje, maar niet bij mij. Ik was immers al zo vaak gestopt.

En zo ging de tijd voorbij. Ik las hier dagelijks, en ik schreef veel hier, over Knaagje, het rookmonster dat als maar aan mn kop zeurde en me dat knagende onbestemde verlangen de heel dag door liet voelen.

Maar wat er niet meer is vergeet je, en zo betrapte ik me er steeds vaker op dat ik vergeten was aan roken te denken.
En zo zag ik dat ik zonder erbij stil te staan me zomaar weer uren op mijn werk kon concentreren zonder met roken bezig te zijn. En dat gebeurde steeds vaker, zo gebeurde het ook dat ik zomaar enkele dagen niet op dit blog ben geweest domweg omdat ik het vergat. En zo was ook vandaag zo,n dag dat ik toen ik na bijna 14 uur werken ineens even trek kreeg in roken en me besefte dat ik er de hele dag, de drukte ten spijt, niet aan had gedacht.zoals wel meer dagen niet de laatste tijd.

En ik dacht na en nam me voor het op te schrijven in dit blog. Ik ben de 100 dagen voorbij en ik zal je vertellen wat ik heb bereikt, en wat ook jij bereiken kan. Per dag denk ik alles bij elkaar misschien nog maar een minuut dat ik best wil roken.
Dat duurt per keer maar heel even. Steeds voel ik daarna de opluchting dat ik dat niet meer doe, en dat ik niet meer hoef te roken en me zonder roken ook goed kan voelen, ookal duurde dat een tijd.

Ik kan met overgave genieten van alle dingen waar ik zonder roken tegen op zag. Etentjes, feestjes, boeken lezen, een wijntje drinken enz. Enz. Enz. Allemaal weer leuk, ook zonder roken. Dat had ik nooit gedacht.

En ben ik nu een ex roker? Ik vind van wel, omdat ik nooit meer roken wil, en nooit meer door de ellende van het afkicken wil, en omdat ik na veel zwaarder te zijn geworden nu ook al de moed en de kracht heb af te vallen zonder aan roken te denken en omdat de eerste kilo,s al weg zijn.

Ben ik uit de gevarenzone? Vraag je je misschien af? NEE dat ben ik niet. Nu niet, nooit niet.  Daarvoor was,ik veel te verslaafd. Maar het hindert me niet te weten dat ik altijd een potentiële verslaafde zal blijven. Het enige wat ik moet doen is de volgende NIET opsteken, en geloof het of niet, dat kost me nagenoeg geen enkele moeite meer.

En waarom schrijf ik dit? Welnu als je jezelf een beetje herkent in dit verhaal, geloof me dan als ik zeg, als ik het 100 dagen kan laten, kan iedereen dat. Ook jij. Dus stop nu eerst die 100 dagen en je zult zien, dat je behoudens een enkel moeilijk momentje dagelijks de opluchting zult voelen. 

Ik raakte ontmoedigd door ex rokers die na een lange tijd te zijn gestopt zeiden dat ze het af en toe nog moeilijk hadden. Op die momenten dacht ik, dat ik zo,n lange strijd nooit zou kunnen volhouden. Ook ik ben misschien zo,n ex roker die over drie jaar nog steeds af en toe aan een sigaretje denkt.  Maar dat geeft niks, dat doe ik nu ook, maar het verschil is
IK HEB ER GEEN LAST MEER VAN DAT IK NIET MEER ROOK. HET GAAT NU VANZELF.
DAT KAN JIJ OOK. JE ZULT HET. ZIEN.
SUCCES!

Ennair

1978 dagen gestopt -

Ja hoor... 1 jaar gestopt! Hiephoi!

Hier ben ik voor opgebleven…
Eindelijk… na 365 dagen mag ik dan eindelijk mijn 1-jaar-gestopt-met-roken-pasje publiceren!
Hoe stom is het… Dat ik het moment van vorig jaar nog zo goed voor me kan halen. Ik zat buiten, op een krukje, mijn rookkrukje. Ik zat daar altijd op te roken! Dat krukje is ook weg nu trouwens, waar die is gebleven weet ik niet eens.. Nou ja goed..
Ik weet nog goed. Opeens dacht ik: ik kap hiermee. Heel impulsief. Geen voorbereiding, niks. Ik was er opeens he-le-maal klaar mee.
Rond dit tijdstip haalde ik nog eens diep in en wat was dat smerig..
Ik baalde van mezelf.. had echt tranen in mijn ogen…
De knop was OM!
De eerste dagen waren een hel… Wist van gekkigheid NIET waar ik het zoeken moest… De dagen werden weken (het lijkt wel een songtekst) en de maanden gingen voorbij… Maanden met flinke pieken (hiephiep-ik-rook-niet-meer) en maanden met flinke dalen (angst voor depressie vanwege erfelijke factoren) Maar het is me alles mee gevallen..
Al ben ik nog steeds blij dat ik niet gerookt heb als ik een keer dronken ben hihi :wink:

Al met al..
Waarom is het deze keer WEL gelukt?
Eerlijk?
Ik denk dat er maar 1 antwoord mogelijk is:
Ik wilde ECHT niet meer.
Er is mentaal een enorme knop omgegaan.
Ik was gestopt en zou gestopt blijven.
Al zoekend op internet kwam ik dit blog tegen. Precies wat ik nodig had!
Dit heeft me ZO geholpen.
De eerste dagen was ik hier 24/7.
Lezen, delen, vragen…
Fantastisch. Hierbij bedank ik iedereen die mij heeft gesteund..
Alle lieve woorden… Alle aanmoediging..
Ik ga geen namen noemen want ik ga er een aantal vergeten..
Maar ik ben ontzettend blij met jullie!  :thumbs_up:

Trots.. blij.. opgelucht…
Ik ben R klaar mee!  :mrgreen:
Ik HOEF niet meer…
IK BEN VRIJ!  :cool:

Renate71

2140 dagen gestopt -

Poging nummer zoveel

De afgelopen week weer veel mensen gesproken die ook een poging gaan doen. Hoe vaak ik een roker dat niet heb horen zeggen… ja ik ga ook weer proberen te stoppen. Mijn standaard antwoord is dan altijd.. als je er zo in staat hoef je er niet eens aan te beginnen want dan gaat het je niet lukken. Verbazing en soms verontwaardiging als reactie.

Als je echt wil stoppen met roken, wil je niet meer roken. Dan ga je geen poging doen om niet meer te willen, nee je wil het of je wil het niet ! Die knop moet echt om, je moet niet meer willen roken.

Zo lastig ik weet het, veel rokers willen diep in hun hart niet roken, maar de angst om het op te geven weegt zwaarder, ze missen hun peukje. Eigenlijk ontzettend knap dat zon staafje met rook je zo in zijn macht heeft. Zo heftig dat ik van de week las dat een ouder op de huisartsenpost haar kind even achterliet bij haar partner want ze had echt behoefte aan een peuk. Vroeger had ik gezegd ja logisch. Nu denk ik WTF ! Zo belangrijk is die peuk voor velen.

Het stoppen is niet makkelijk, maar als het mij lukt lukt het jou ook ! Als je maar doorhebt wat roken is en wat het met je doet zal je zien dat het een stuk makkelijker gaat. Veel stoppers stoppen omdat ze weten dat het beter is, maar blijven die peuk missen. Overbodig te zeggen dat deze na verloop van tijd weer roken, die strijd hoe je niet vol. (al ken ik wel uitzonderingen, maar dat zijn er niet veel !!)

Nogmaals roken voegt niks toe, het lost niks op en het doet zeker niets voor je. Het veroorzaakt juist dat je je klote voelt. Als je namelijk niet rookt gaat je lichaam (en geest) er om vragen. Niet omdat je zonder niet kan leven, maar omdat je lijf verslaafd is aan nicotine en andere stoffen die er in zitten. Geestelijk is roken zo verweven met je leven dat je bepaalde handelingen niet los kunt zien van roken (telefoneren, als beloning, bij ruzie, bij moeilijke gesprekken, bij stress, na het eten, in de ochtend bij de koffie enz enz)

Na een nacht slapen is je nicotine level erg laag, dus vandaar dat veel mensen de eerste sigaret zo lekker vinden, in een keer gaat het level van 0 naar 100. Je lichaam beloont je door een bepaalde stof aan te maken en jij wordt gehersenspoeld dat het zo lekker is.

Ik kan je zeggen dat ik ook de ochtend overleef zonder peuk hoor, drink gewoon koffie, alleen die peuk heb ik vervangen door een ander ritueel (ik eet een cracker met kaas bij die bak koffie). Ik heb het draadje ontrafeld.. je sigaret loskoppelen van de handeling, dat is de geestelijke verslaving en die is zo lastig !!
Sommige situaties kost weinig moeite, de anderen ben je wat langer mee bezig om die los te koppelen. Vaak moet je dan een paar keer de handeling verrichten zonder peuk , voor je geest het loskoppelt.

Voorbeeld: mijn man spuit altijd de tuin schoon met de hoge druk. vaak in het voorjaar en najaar. Hij was bijna een jaar gestopt, geen behoefte meer aan roken. HIj gaat de tuin spuiten en hij krijgt ineens enorme behoefte aan een sigaret. Vol verbazing want dat heeft ie al heel lang niet meer gehad. Zo makkelijk te verklaren, dit was de eerste keer tuin schoon spuiten zonder een peuk. (normaal stopt ie wel tig keer om te roken). Zijn geest had dit goed onthouden en omdat deze handeling nog niet eerder was voorgekomen werd hij er even aan herinnerd. Als je je dat beseft is er niets aan de hand, je kunt dat moment zo wegredeneren.

Veel gehoord is als ik stress heb moet ik roken. Het juist omgekeerd, door het roken ervaar je stress want als je nico-level daalt krijg je een stress gevoel want je moet roken, als je rookt stijgt dat level weer en wat heb je je zelf in geprogrammeerd roken ontspant. Ja duh !
Roken zorgt er ook voor dat je even niet hoeft te reageren op een bepaalde situatie, je kan je even terugtrekken en er even niet zijn… ben even roken. Letterlijk een rookgordijn opwerpen waarachter je even weg bent. Geen emotionele confrontatie want je bent even uit de situatie, dat is handig als je ergens binnen bent want dan moet je tegenwoordig naar buiten.

Het wordt irritanter als je moet roken omdat je nico-level zo laag is. Vaak wil je helemaal niet even naar buiten om te roken, eigenlijk heb je er ook helemaal geen zin in, maar he die trek wordt onbedwingbaar en uiteindelijk ga je toch maar… na een bepaalde tijd herhaalt dit proces zich weer en MOET je weer… pffff

Waarom schrijf ik dit ? Niet om je te vertellen dat het makkelijk is, maar om je in te laten zien dat als je mindset goed is, ziet wat roken eigenlijk is (niet meer dan in en uit blazen van rook en inhaleren van een drug) je echt kunt stoppen.
Ik ben nog iedere dag heel blij dat ik er vanaf ben. En ook bij mij komen die trekmomenten nog voor, maar tot nu toe allemaal herleidbaar naar de koppeling met een situatie.

Denk er eens over na wellicht dat het je helpt je poging om te zetten in een daad :mrgreen:

Ennair

1978 dagen gestopt -

De knop

Mij werd gevraagd of ik iets wilde schrijven over de 'beroemde' knop. De knop die omgaat, waardoor je niet meer hoeft te roken.

Hoe werkt die knop?
Waar zit hij?
En heb je nog ontwenningsverschijnselen als deze knop uiteindelijk om is?

De knop is natuurlijk een hele mentale kwestie, die ontzettend persoonlijk is. Iedereen heeft een andere knop. De een zegt tegen zichzelf: "Oke, vandaag rook ik niet meer. Morgen zie ik wel weer"
Voor mij werkt de knop niet zo. Toen bij mij de knop om was, dacht ik. Nu niet, morgen niet, nooit niet.

Bij mij gebeurde het volgende. Al heel lang speelde bij mij het idee om te stoppen. Ik kreeg last van mijn longen bij het sporten. Ik vond het stinken. Ik vond het niet eens meer lekker… Vele malen een poging gewaagd. Zelfs samen met mijn man nog eens gestopt, wat bijna het einde van onze relatie betekende :cool: Vallen en opstaan, dapper beginnen met "stoppen" en weer op je bek gaan. Wie kent het niet?!

Op zaterdagavond 16 juli 2013 zat ik buiten, op mijn rookkruk, een sigaret te roken. Opeens walgde ik van mezelf. Ik vond het smerig, het smaakte nergens naar. Ik moest ervan huilen. En geloof me, ik huil heus niet zo vaak. Zo erg baalde ik van die sigaret, maar vooral van mezelf.. Waarom lukte het nou niet? Ik zat maar te hijsen en wat voelde ik me intens slecht. Toen dacht ik… Waar ben ik nou mee bezig? Ik ben nog zo jong, ik wil nog kinderen, ik wil sporten, ik wil nog zoveel! Waarom doe ik dit? Ik rookte nog twee sigaretten tot 23.00 uur, heb mijn sigaret uit gedaan en nooit meer 1 hijs genomen.

Natuurlijk heb ik het zwaar gehad. De eerste paar dagen wist ik niet waar ik het moest zoeken. Mijn huis, tuin en schuur zijn nog nooit zo schoon geweest. Ik heb ruzie gezocht met mijn man, onredelijk gedaan tegen mijn baas en ben vreselijk sago geweest. Ik heb dipjes en een flinke dip, waarbij ik erg bang was te vervallen in een depressie. Ik heb nog steeds momenten waarbij ik denk "oh ja, nu zou het lekker zijn". Tuurlijk.. Het zit zo in je systeem!

Maar langzaamaan krabbelde ik op, ik ging me beter voelen. Ik rook fris, kreeg complimenten dat ik straalde en het hardlopen ging goed. We gingen trainen voor de marathon, ik werd ten huwelijk gevraagd… het roken verdween steeds meer naar de achtergrond. In april liep ik mijn (eerste?) marathon en dat voelde zo fan-tas-tisch. Een overwinning op mezelf. In juli ben ik getrouwd en heb ik zo een prachtige, geweldige en mooie (rookvrije) dag gehad. Geen moment heb ik aan een sigaret gedacht.

Daarom kan ik nu zeggen:
De knop is om.
Ik ben R klaar mee.