Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

winterstress deel 4

Vorige keer:

Dit zwarte blokje is natuurlijk het ding dat ervoor zorgt dat als de beveiligingssensor teveel rook waarneemt, er ook geen elektrische ontsteking meer komt! Vandaar dat ik ook niet meer dat geknetter van de elektrische ontsteking hoorde als de geiser door een teveel aan rook was afgeslagen!

Het ene was met het andere verbonden!

Eureka!

Nieuw:

Op dat moment voelde ik me net Isaac Newton, u weet wel, dat is die natuurkundige die de wet van de zwaartekracht ontdekte nadat die appel op zijn kop was gevallen. 

Dat mijn geiser het niet deed was dus niets persoonlijks! De geiser wilde me slechts laten zien dat ook hij, net als de appel van Isaac Newton, gebonden is aan bepaalde wetmatigheden van de natuur! Zoals daar zijn: teveel rook = geen ontsteking en geen ontsteking = geen vlam!  En vooral: geen vlam = geen warm water!

Toen ik dat allemaal in één keer inzag,  kreeg ik ook weer hoop op een spoedige oplossing van mijn koudwaterprobleem. Ook wist ik waar ik die oplossing in moest zoeken:  in de filmklapper (ook wel ‘micro interruttore’ genoemd in de Italiaanse gebruiksaanwijzing).

Want wat zou er bijvoorbeeld gebeuren als ik de draadjes die van de filmklapper naar de rooksensor en het doosje met de batterijen lopen, er af zou halen? Gewoon even van de pinnetjes schuiven,  zou dat misschien helpen? Zou dat dan ook een soort ‘reset’ zijn?
Zoals ik ook doe (als ik de verkoper van de geiser tenminste moet geloven) als ik het het water en de stroom er even af haal?

Of, zoals de helpdesk van de KPN altijd zegt:

"Resetten doe je door met een tandenstoker op het resetknopje van het modem te drukken, maar ook door even 10 minuten de stroom van het modem eraf te halen."

Ik heb dat zelf altijd onzin gevonden: alsof jouw technische probleem pas weggaat als je het modem 10 minuten van de stroom afhaalt. Dat alleen de tandenstoker reset uitvoeren (maar dus niet de stroom er afhalen) ervoor kan zorgen dat het probleem zich dan toch nog ergens tussen het stopcontact en het modem schuil kan houden, om je daarna toch nog dwars te blijven zitten. 
 
Fuck it! Ik haal ze er gewoon eventjes af!

Tjee, de klemmetjes waaraan de draadjes zaten, zaten wel erg strak om de pinnetjes van die filmklapper.
Maar eigenlijk wel logisch! Het was een tenslotte wel een spiksplinternieuwe geiser waar ik mee te maken had. Alle moeren muurvast, de draden netjes daar waar ze moeten zitten dus WEE de consument die, na het vertrek uit de fabriek waar hij in in elkaar gezet is , een perfect werkende geiser daarna nog met zijn amateuristische klauwen wil gaan bepotelen: die zal dan in ieder geval flink veel moeite moeten doen om iets los te halen.

Ok.

Misschien had ik die kap wél van de geiser moeten halen: dat ik dan wél beter zicht had gehad op wat ik aan het doen was, daar hangend onderaan die geiser, met mijn helm van shampoo,  die al half in mijn ogen was uitgelopen, trekkend aan die stoute draden. Het is echt niet alleen aan luiheid te wijten dat ik die kap er niet af vanaf wilde halen, want het is ONMOGELIJK om die kap eraf te halen!  
En dat komt dan weer door de plaats van het oude rookafvoergat, een eigenlijk iets te grote geiser voor de kast waarin hij moet hangen en een daardoor iets te strakke maat voor eigenlijk ALLES wat je maar met die geiser in die kast wil doen.

Het ondenkbare gebeurde: het bovenste pinnetje van de filmklapper brak af:  een acuut geval van metaalmoeheid en de straf voor al dat wringen om dat draadje van het pinnetje geschoven te krijgen.

Wanneer er zoiets rampzaligs gebeurt ( en geloof me, zulke dingen gebeuren nogal vaak in mijn leven) volgen mijn fysieke reacties een vast patroon:  eerst stokt mijn adem, bijna gelijktijdig bevriest mijn gehele lichaam, dan richten mijn ogen zich enkel nog maar op de nieuwe situatie (zoals een drenkeling dat zou doen als hij een schip in de verte zou ontwaren) om eventuele informatie die daar mee gewonnen wordt, zo snel mogelijk naar mijn hersenen te sturen
Als mijn hersenen de informatie als ’ zeer ongunstig’  dreigen te beoordelen, komt mijn geest (die nog uit mijn kindertijd stamt ) vliegensvlug tussenbeide en stort mij ( vast ter bescherming) in een keiharde ontkenningsfase.

"Het is maar een klein pinnetje! Hoe belangrijk kan die nu helemaal zijn?"
"Wat kan dat dingetje nou helemaal voor rol spelen, zeker als je kijkt naar zijn ieniemienie-deel in het grote geheel ?"
"Van de drie pinnetjes zijn er toch nog twee over?  En ik heb ook twee draden, dus… dan zet ik dat draad toch gewoon een pinnetje lager?"
"Hee kom op!  ijzer is ijzer en ijzer geleidt:  binnen dat zwarte blokje zal ook alles wel van ijzer zijn,  dus dan is er toch helemaal NIETS aan het handje!"

Ik zet gewoon het draadje dat naar de rooksensor gaat op het middelste pinnetje (maar na afbraak van het bovenste pinnetje was het middenpinnetje ineens het bovenste pinnetje geworden) en het draadje dat naar de batterijen gaat, op het onderste pinnetje. Zo gezegd zo gedaan. Maar helaas, hierna deed de geiser niets.

Ok, dan draai ik het om en doe ik het draadje van de rooksensor op het laagste pinnetje en het draadje van de batterijen op het bovenste pinnetje. Maar ook hierna deed de geiser niet wat hij moest doen

Ok,  dan doe ik toch gewoonlijk een KPN -resetje: ff die meegeleverde batterijen er in en weer uit:  hielp allemaal niets. 
Batterijen er toch nog eens uit, nu voor de zekerheid testen met de batterijlader: helemaal vol. Toch bij de Jumbo andere batterijen gehaald.
(Merk Duracell: een tip van de monteur die ook wel begon in te zien dat hij mij met die sneeuw, niet meer aan mijn lot over kon laten):
Ook deze Duracell batterijen getest (voller dan vol!) en op de juiste manier in het doosje gedaan: niets.

Misschien was de rooksensor oververhit? Uurtje wachten op de eventuele afkoeling: het liet de geiser volkomen koud( pun intended).

Ik begon te vermoeden dat de situatie erger was dan ik wilde toegeven.
Had ik met dat ene pinnetje dan toch iets cruciaals hebben gemold? Was het binnenwerk in de filmklapper anders dan wat ijzertjes die met elkaar verbonden warent? Was het dan toch meer chip- en dus computerachtig, dat wat ik er binnenin misschien gebroken had?

Nou ja, als ik dat zwarte blokje dan toch gemold had, kon ik hem er net zo goed van af schroeven. Kon ik proberen te begrijpen wat hem nu precies zo dwars zat dat hij mij van warm water dacht te moeten onthouden.

Wordt…
(alweer)
...vervolgd.

P.s. ik zet onder bij de mogelijkheid tot commentaren wel even een foto neer van de filmklapper/het zwarte blokje/de microsensor.

P.s.2 Zou iemand van de lezers die dit punt hebben bereikt, zo goed mij willen zijn mij een pb te sturen als ze weten hoe ik een foto upload? Ik krijg alleen maar http errors. Alvast bedankt.

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Beloning 500 dagen gestopt

500 dagen gestopt

Op 14 Feb 2021

En wel op Valentijnsdag! Een beter bewijs van een gezonde liefde voor mezelf, is er niet!!!

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Mooie cijfers

Even tussendoor: check even mijn mooie cijfers:
500 dagen niet gerookt!
Net iets meer dan 10000 sigaretten niet gerookt!
(Are you serious? Dat aantal zou me een halve long hebben gekost, dat weet ik zeker!)
En ietsje meer dan 2000 bespaard!

Dikke pluim voor mij!!!!!

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Winterstress deel 3

Vorige keer;

Dan rest er maar één ding: (ongedouched) naar bed toe,  bidden en hopen dat het de volgende morgen allemaal beter zou worden.

Nieuw:

En de volgende morgen WAS het ook beter!
Met maar weinig vertrouwen draaide ik, toen ik nog maar net wakker geworden was,  de warmwaterkraan van de spoelbak in de badkamer open…en een wonder geschiedde: de geiser sloeg aan!

Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar waarom deed hij het nu wel ineens? Was het een kwestie van ’ blijf gewoon een aantal uur met je tengels van het apparaat af en dan komt alles vanzelf goed’?
Of was de rookbeveiligingssensor (waarvan ik toch wel zeker dacht te weten dat het de kwade genius achter al deze ellende was) net een blokje om?
Of was die sensor (zoals ik ergens op internet gelezen had) soms afgekoeld tot een temperatuur waarop hij de geiser geen signaal meer gaf om de spreekwoordelijke hakken in het zand te zetten?
Of had hij, gevoelig voor rook als ie blijkbaar was, misschien geen last meer van de luchtwegen omdat hij nu, met de deur niet alleen open, maar met de deur er zelfs helemaal af,  eindelijk genoeg lucht kreeg aangevoerd? 

Ik had werkelijk geen idee. En eerlijk gezegd, het boeide me ook geen fluit…. zolang het kreng maar bleef branden. 

Meteen sprong ik onder de douche, mezelf weer verbazend over de druk waarmee het warme water werd aangevoerd, een heel verschil met mijn oude geiser toen ik me zowat tegen de muur moest opkrullen om maar mijn hele lichaam onder het warme water te krijgen.
Het was werkelijk genieten, de herinnering aan twee dagen mezelf wassen met behulp van washandjes en heet water uit de waterkoker, verdween als sneeuw (jawel) voor de zon.

Precies na twee minuten (en met een badmuts van shampooschuim op mijn hoofd) sloeg de geiser wéér af. Razendsnel draaide ik de kraan dicht (kkkkoud!!!) maar ik bleef wel staan om na te druppelen:  de helft van die druppels bestond uit water dat nog uit de douchekop was gekomen,  de rest van de druppels werden achter elkaar geboren in mijn ogen.

Op dat soort pijnlijke momenten, als je psychisch al bijna over het randje zit, vinden sommige mensen het nodig om nog wat meer zout in de wonden te strooien. Mijn moeder bijvoorbeeld. Sta ik daar rustig een potje te huilen in de douche, vindt zij het nodig om in mijn hoofd op te poppen en fijntjes te herhalen wat ze eerder tegen me zei, toen ik haar mijn plannen ontvouwde om een nieuwe geiser te laten installeren.
  
" Laat je die geiser wel aansluiten door een vakman? Liever wat meer geld uitgeven, maar dan weet je wel dat het goed zit’.

"Verdorie ma, schreeuwde ik tegen het douchegordijn"  volgens mijn buurman WAS het ook een vakman! Want je bent heus geen beunhaas als je ZZP-er bent en dus je een eigen bedrijf hebt!  En dat tarief dat hij hanteert, dat was ook geen kattenpies! 150 euro ex materiaal voor twee uurtjes werk, dan moet het toch gewoon goed zitten?! "

Maar even serieus, hoe kon die geiser nou wéér zijn afgeslagen?  Er was nu toch ruim voldoende lucht rondom die verdomde geiser? Of zat het probleem soms niet binnen, maar ontstond het probleem misschien ergens buiten? Dat de rookgaspijp die naar buiten toe liep, bijvoorbeeld door een meter sneeuw was afgesloten of zo? Dat de rook daarom nergens anders naar toe kon, als naar die rottige Nazi-rooksensor.

Een vluchtige blik naar buiten de deur leerde me dat zowel de rookafvoerpijp als de luchtaanvoepijp vrij van sneeuw waren.

Wat wel opviel (en ik kon het zien aan dansende sneeuwwolken over de straat) dat er een behoorlijke wind stond. 
Misschien kreeg mijn luchtaanvoerpijpkanaal niet te weinig lucht, maar  teveel! 

"Ja, dat kan ook" zei de monteur droog, toen ik hem na uren vruchteloos appen
(want appen is míjn manier om te voorkomen dat ik uit mijn vel spring),
dan eindelijk aan de telefoon kreeg en ik zijn bezwaren dat ‘het zondag was’ en dat hij nu
‘even buiten met zijn kinderen in de sneeuw aan het spelen was’
van tafel  had geveegd door te zeggen dat  ik mezelf DOOR ZIJN TOEDOEN al 6 dagen
met DEZELFDE  SNEEUW als waarin zijn kinderen speelden (en een washandje)
had moeten wassen. 

Ook Google en de Italiaanse gebruiksaanwijzing bevestigden het: een teveel aan lucht in het rookgaskanaal, kon ervoor zorgen dat de rookdampen terug het apparaat in worden geblazen waarna de rookbeveilingssensor het apparaat uitschakelt.

Dat werd dus zoeken naar een nieuwe rookpijp die minder lucht in zou laten.

Maar eerst: resetten dan maar weer, ook al had ik geen idee OF ik überhaupt al eerder iets gereset had en vooral HOE ik dat gedaan had.
Ik draaide dus, de verkoper van de geiser indachtig,  maar weer de waterkraan dicht en daarna de gaskraan dicht om vervolgens de gaskraan weer open te draaien en hetzelfde te doen met de waterkraan. Ook de gastoevoerknop van de geiser zelf draaide ik een paar keer heen en weer, en hetzelfde deed ik ook met de watertoevoersknop.

Want meer kon je toch niet doen?
Of soms wel? 

Wat was dat eigenlijk voor een draadje dat zo langs de buitenkant van de geiser naar het rookkanaal liep? Het begin van de draadje  zat vast aan een pinnetje van een soort zwart blokje. Als ik het goed zag, leek dat blokje samen te werken met de gastoevoerknop van de geiser. Want als je aan de gastoevoerknop draaide werd er door een uitsteeksel in diezelfde gastoevoerknop, een palletje in dat zwarte blokje omgeduwd, en daarmee werd er weer iets anders in werking (of juist buiten werking) gesteld.

Snappen jullie het nog? Nee?
Ok, ik zal het wat beeldender uitleggen, want ik merk dat sommigen van jullie af dreigen te haken en dat zou zonde zijn (voor mij).

Stel je de opname van een film voor. Wat doen ze altijd als ze ’ ACTIE!" roepen? Dan slaan ze toch met zo’n plankje op zo’n zwart houten bord? Precies ja, zo’n plankje met wit zwarte strepen erop!  Ik heb het even opgezocht: dat heet dus een filmklapper. Nooit geweten.

Aan dat zwarte blokje, de filmklapper dus,  zaten, behalve het pinnetje met de draad die naar het rookgaskanaal, nog twee pinnetjes. Op het middelste pinnetje zat niets,  maar op het onderste pinnetje zat nog een draadje dat naar het doosje met de batterijen toeliep. Naar de elektrische ontsteking dus.

Aha! En ineens snapte ik het!
 
Dit zwarte blokje is natuurlijk het ding dat ervoor zorgt dat als de beveiligingssensor teveel rook waarneemt, er ook geen elektrische ontsteking meer komt! Vandaar dat ik ook niet meer dat geknetter van de elektrische ontsteking hoorde als de geiser door een teveel aan rook was afgeslagen.

Het ene was met het andere verbonden!

Eureka!

Wordt vervolgd.

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Winterstress deel 2

Vorige keer:

Volgens de monteur ( nadat ik hem eindelijk te pakken had gekregen:  type ‘eenmaal geld gekregen, snel wegwezen’), had de geiser meer lucht nodig. Hij raadde me aan de kastdeur open te houden totdat ik een ventilatierooster had geplaatst waardoor er meer lucht in de kast kon komen. Echter, de geiser wilde zelfs nadat ik de kastdeur maar helemaal had losgehaald, pertinent niet meer aan.

Nieuw:

    In het vorige deel van dit verhaal, ben ik wat te snel gegaan
(maar misschien kan dit verhaal voor sommigen van u wel niet snel genoeg gaan).
Ik had, voordat ik de kastdeur er helemaal had afgehaald, en ondanks dat de monteur had gezegd dat de deur open moest blijven staan (omdat de nieuwe geiser waarschijnlijk een grotere luchtbehoefte had dan de geiser die er eerder hing), puur uit de macht der gewoonte, de kastdeur toch nog een keertje dichtgegooid. Want zo gaat dat in een mensenleven: volledig onbewust (maar wel volgens de regelen van een opgeruimd huis) denk je, als je in je huis ineens een open kast aantreft:

"Wat doet die kastdeur open? Dicht dat ding!"

Nadat de geiser daarop voor de tweede keer in korte tijd uitging,  besloot ik voor de zekerheid dan de hele deur maar uit de kast te schroeven. Toen de geiser desondanks de grote luchtaanvoer die daardoor was ontstaan, toch niet aan wilde slaan, begon ik te vermoeden dat er ergens in de geiser een overijverige beveiligingssensor aan het werk was geweest. De geiser was waarschijnlijk in een soort beveilingsstand geschoten waar ik hem niet meer uit kreeg. 

Maar moet je even nagaan: heb je net een nieuwe geiser LATEN ophangen, moet je zelf ineens gaan bedenken waarom een NIEUWE geiser niet werkt. Dit terwijl mijn kennis van geisers niet verder gaat ‘dan dat ze iets met warm water te maken hebben’. Want waarom was die monteur voor de daadwerkelijke klus zou plaatsvinden, niet een keertje langs gekomen? Misschien dat hij dan al gezien had dat de kast misschien wat te klein was voor die nieuwe geiser en dat deze daarom waarschijnlijk te weinig lucht zou krijgen?  Waarom had de monteur, toen hij er uiteindelijk dan wel was, niet het juiste rookkanaal-verloopstuk bij zich en heeft hij de geiser toen maar, uit armoede, met een stuk aluminiumtape aan het rookgaskanaal aangesloten ? Ik had hem, per app, toch de juiste diameter van de geiser gegeven, zelfs met zichtbare cijfers van een uitgetrokken rolmaat?  Waarom had hij ook niet de juiste koper aansluitingen bij zich en moest hij deze lenen van mijn oude geiser en deze ook nog eens in mijn tuin met de slijptol op maat slijpen?

En waarom was diezelfde monteur zo verschrikkelijk slecht te bereiken als ik hem nodig had!!?

  Wanhopig besloot ik me, ondanks de Italiaanse taal, tot de gebruiksaanwijzing te wenden. Nadat ik deze met mijn beste kennis van Romaanse talen had gescand op hoofdstukken die wel eens over ‘beveilingsmechanismen’  zouden kunnen gaan, liet ik er vervolgens Google vertalen op los. Je kan veel zeggen van het bedrijf Google (bijvoorbeeld dat ze, in tegenspraak met hun eigen slogan, wel degelijk ‘Evil’ zijn) , maar de vertaaldienst doet in ieder geval fantastisch werk!  Nadat ik al vreesde die Italiaanse rijmelarij met de hand te moeten invoeren, zag ik ineens het overduidelijke en universeel herkenbaar icoontje van een fotocamera. Ik begon te vermoeden dat ik, in plaats van handmatig de woorden invoeren,  ook een foto van de vertalen tekst kon maken. En verrek! Dat werkte als een tiet!  Ik bewoog de lens van mijn telefoon gewoon een beetje over het lapje tekst dat ik vertaald wilde zien en hop: de tekst werd nog, voordat ik daadwerkelijk een foto maakte, al door de Google Vertaal-lens vertaald!  Ok, de vertaling zelf zal misschien nooit de schoonheidsprijs verdienen, maar ik kreeg in ieder geval nu wel een (vaag) idee van wat er precies in de gebruiksaanwijzing stond. Ineens leek de "Istruzioni’ veel minder op de menukaart van de plaatselijke pizzeria.   

Het kwam erop neer dat  de rookgassensor ervoor zorgde  dat als de dampen niet goed genoeg kunnen ontsnappen, het apparaat vanzelf werd uitgeschakeld. Als dat eenmaal gebeurd was, moest men ‘gewoon’ het apparaat ‘even resetten’ en dan zou het apparaat vanzelf weer gaan werken. Probleem alleen was dat NERGENS in de handleiding werd uitgelegd waar dat resetten nu precies uit bestond en/ of hoe je dat dan moest doen. De verkoper van de geiser zei, toen ik hem uiteindelijk telefonisch te pakken had gekregen
(al even slecht bereikbaar als de monteur) dat hij zelf eigenlijk nooit problemen met deze geiser had ( Joh!  Echt niet?!), maar dat als zo’n geiser in de beveiligingstand schiet, hij zelf altijd even het gas en het water eraf haalde. 

Zo gezegd, zo gedaan.
En noppes, nada, niente, niets. De geiser was en bleef uit.

Nadat ik een volle dag en avond met die geiser gekut en gekloot had,  ik vele malen tussen hoop (warm water) en vrees (koud water) heen en weer geworpen was, ik uit pure frustratie (voornamelijk opgewekt door mijn niet bereikbare hulplijnen), de meeste struktuurkorrels al uit de verf van het plafond had gebeten (woon in een stacaravan, dus plafond is laag: ik kan daar makkelijk bij), dan moet je eigenlijk gewoon stoppen en je jezelf bij de situatie neerleggen. Dan rest er maar één ding: (ongedouched) naar bed toe,  bidden en hopen dat het de volgende morgen allemaal beter zou worden.

Wordt vervolgd

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Winterstress

Neem je een maandje vrij (want ja, hovenier: in deze tijd toch weinig te doen in de tuinen), word je ineens ruw overvallen door Koning Winter (Trouwens, jullie ook zo last van global warming?)!

Mijn welverdiende vakantie wilde ik vullen met  een nieuwe geiser (laten) plaatsen, een nieuwe afwasmachine (laten) plaatsen en de beide schuren (voor de duizendste keer) laten (grapje) opruimen.

Echter, nu ik dit schrijf, heb ik al 2 nachten niet geslapen door het geluid van twee opengedraaide kranen in de aangrenzende badkamer (tegen het bevriezen van de leidingen aldaar),
heb ik een week vol geiser-ellende en wassen met heet water uit de waterkoker achter de rug,
moet ik inmiddels in de badkamer de afwas doen  (want leidingen naar de keuken en afvoer zijn al wel bevroren), ben ik vanmorgen, als een verdwaalde Afrikaan, naar de buurman in nood gelanglauft, op mijn hoofd diverse Tupperware kannen vol water, omdat ook ZIJN leidingen bevroren waren,

(en daarom zijn w.c. dus niet wil doortrekken; hierdoor heeft hij boodschap nummer 2 noodgedwongen in zijn tuin moeten doen. Ik zei nog: doe het dan tenminste bij de rozen, maar die schijnt hij niet meer te hebben gehaald.) ,

zijn mijn beide auto’s volledig ingesneeuwd waardoor ik nu al 5 dagen niet naar de winkels ben geweest.

Het komt bijzonder mooi uit dat ik vorig weekend voor 7 weken spaghettisaus heb gemaakt. 

  Het leek zo mooi: op markplaats een nieuwe geiser voor maar 260 euro!  Een geiser die maar liefst 11 liter water per minuut kon verwarmen, en dat is heel veel als je dat vergelijkt met de  schamele 2 liter die mijn oude geiser kan verwerken. De geiser in kwestie was van het merk Saunier Duval. Speurwerk on the interwebs leerde me dat het merk Saunier Duval onder de  ‘Vaillant’ -groep viel.
Dat stelde me gerust. Vaillant is een topmerk dus dan zal alles wat ze onder hun hoede nemen (ook al is dat onder een andere naam), ook wel goed zijn. Enig probleem: de geiser bevond zich helemaal in Veendam, 140 km van mij vandaan. Gek genoeg had ik volgens Google maps ook 140 minuten nodig om daar met de auto naar toe te rijden.
Bij zomaar een onderonsje met mijn directe buurman en buurvrouw, liet ik vallen dat ik een geiser had gevonden en dat de plaats waar ik hem moest ophalen,  wel erg ver weg was. Of ze (en ik zei het meer voor de grap) niet mee wilden gaan?  Dat wilden ze wel en zo werd een noodzakelijke rit, een gezellig dagje uit, eindigend met drie Rib-eye steaks op de winterbarbecue, gekocht bij een slager in Hoogersmilde, het plaatsje waar we op de terugweg langskwamen en waar de buurvrouw via datzelfde marktplaats, een gratis tafel kon ophalen, dit alles om maar het maximale uit onze rit naar het Hoge Noorden te kunnen halen.

Buurman kende wel een installateur. Ik had het al moeten weten toen ik, nadat ik die eenmaal gebeld had,  bij hem instapte om samen met hem, zijn bus en dus zijn gereedschap naar mijn caravan te rijden: zijn auto was EEN grote puinhoop! Dat is, bij werklui (neem dat van mij aan) nooit een goed teken.

Lang verhaal kort.

Na installatie en twee minuten douchen, sloeg de geiser al af. Toevallig herinnerde ik me dat ik, net voor het douchen, de deur van de kast waarin de geiser hing, had dichtgedaan. Volgens de monteur ( nadat ik hem eindelijk te pakken had gekregen:  type ‘eenmaal geld gekregen, snel wegwezen’), had de geiser meer lucht nodig. Hij raadde me aan de kastdeur open te houden totdat ik een ventilatierooster had geplaatst waardoor er meer lucht in de kast kon komen. Echter, de geiser wilde zelfs nadat ik de kastdeur maar helemaal had losgehaald, pertinent niet meer aan. Wederom moest ik het internet op,  nu om naar een oplossing voor een koppige geiser te speuren.   Al snel leerde ik dat, ook al behoorde Saunier Duval tot de Vaillant-groep, mijn geiser een geiser was waar verder bijzonder weinig over te vinden was. En wat ik WEL over het merk Saunier Duval ontdekte, stemde me niet erg hoopvol.

" De schrik van elke servicemonteur! " ,las ik op het ene forum,  ": Geen enkel onderdeel  van te krijgen, las ik op het andere.  ‘Begin er niet aan!’, schreef een ander met CAPSLOCK aan.

Nog moeilijker was dat mijn geiser kwam met een Italiaanse gebruiksaanwijzing en dat er OP HET GEHELE INTERNET geen enkele andere gebruiksaanwijzing voor deze geiser  te vinden is. Met het uur werd de vreugde van een nieuwe geiser getemperd. 

Wordt vervolgd.

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Vergeten

Afgelopen donderdagavond: kerstborrel (illegaal want met 5 mensen):

"O ja, dat is waar ook! Jij hebt ook ooit gerookt"!

Dit zei de hovenier tegen mij waar ik twee dagen per week voor werk. De opmerking kwam een beetje uit het niets, maar het had waarschijnlijk te maken dat één jongen die ook bij ons werkt en rookt, toestemming kreeg om in het feesthok een sigaret op te steken.

Ik was natuurlijk trots als een aap met vijf lullen.
Inderdaad, roken ligt al weer best ver achter me.

Wéér een probleem minder.

Alsnog fijne dagen gewenst ook door mij.

P.s. plaatje is van de asbak op het bankje in de tuin van mijn zus waar ik dit blog schrijf; zij en haar dochter stomen lustig door, net als mijn broer, wiens kuchen klinkt als een tweetaktbrommer, die maar niet wil starten

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Back up

Goh, dat gaat ineens snel: @Jodie04 weg, @Jokija1954 weg, je vraagt je bijna af: wie volgt?

Nee, leuk is anders,  ook omdat mensen zich niet meer veilig voelen in een tot voor kort vertrouwde digitale thuishaven.

Ik wil er verder weinig woorden aan kwijt, ik denk dat betrokkenen mijn standpunt in de zaak wel zullen begrijpen.

Wil wel even weten of SRB uberhaupt in de lucht blijft, want anders moet ik toch heel snel mijn blogs redden. Die wil ik namelijk wel bewaren, heb er namelijk veel werk aan gehad.

Dus….graag een berichtje en een eventuele termijn voordat SRB helemaal in lockdown gaat.

Alvast dank.

P.s. Jodie en jokija, dank voor alles

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Druppel

Afgelopen donderdag: ik krui een kruiwagen vol bladeren naar de kant van de weg. Er komt een al wat oudere vrouw op een fiets voorbij. Haar gezicht een grimas, aan haar neus een snottebel. Een hele mooie ronde waarin al het het aanwezige licht van die dag doorheen schijnt. Alsof er een knikker is geboren uit haar neusgaten die nog niet bereid is op de aarde weer uiteen te spatten.
Ik kijk weer naar de grote berg met bladeren waar ik mijn kruiwagen ga legen en ik bedenk dat die snottebel wel door de kou, de wind en het fietsen zal komen. Ik hoop het tenminste voor haar: in de huidige Coronawereld staat de snottebel al bijna gelijk aan een bom. Aan angst, uitsluiting en gedoe. 

Ik bedenk ook dat het raar is dat ik zelf geen snottebel heb, ook al sta ik in dezelfde wind en kou en ben ik toch ook aardig in beweging. Ik prijs me een gelukkig mens. Ik weet niet wat het is, maar blijkbaar doe ik toch nog wat goeds!

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Uit de oude doos, speciaal voor de nieuwe, steeds gezelligere stoppers

Het sprookje van die éne sigaret

Kan gerust zeggen dat het rookvrij leven nu al een beetje ‘als vanzelf’ gaat. Je moet enkel goed voor ogen houden dat die sigaret (waarnaar men op sommige momenten toch behoorlijk naar kan verlangen) precies dezelfde sigaret is, waar je eigenlijk zo’n gruwelijke hekel aan hebt. Of, zoals ik vanochtend op youtube zag, de sigaret die je, zeker in het begin als oplossing ziet voor bijna elk probleem, is eigenlijk juist je grootste probleem.  En als je dat steeds meer begrijpt, dat je verlossing juist niet zit in het roken, maar juist in het weerhouden ervan, dan ben je al een heel eind.

Maar toch, de verslaving zegt wat anders. Die idealiseert die 1-ne sigaret bijna als ware het Christuskind zelve. Het is een kwestie van je hoofd koel houden, ja, rookloos zou ik willen zeggen, zonder mist, want als je alles op een rijtje zet, dan weet je gewoon dat roken wel het stomste is wat je kan doen. Op welk moment dan ook.

Niets lost het op, niets maakt het beter, niets maakt het lekkerder, niets maakt het ontspannender, niets maakt het vertrouwder.

Dat zit allemaal in je hoofd en die gedachten, zijn, als je het nuchter bekijkt, gewoon niet waar.

Want alles wordt alleen maar moeilijker met een sigaret….. ja, zelfs al kon je het bij de ene sigaret laten. Die smaakt namelijk, zeker nu ik een paar dagen gestopt ben, toch al niet meer. Ik zou er alleen maar vervelend ‘high’ worden, de rook zal afschuwelijk aan mij plakken (dat zou ik nu veel meer ruiken), het ondermijnt mijn net opgebouwde vertrouwen dat de sigaret NIET heer en meester is over mijn leven.

Zo is elke fabel over hoe lekker die éne sigaret zal zijn, totaal te weerleggen…. als je tenminste de feiten onder ogen wil zien.Want als je dat niet wil, als je liever gelooft dat het die sigaret je echt iets gaat geven, dan heb je in feite al verloren. En moet je, als je eraan toegeeft, weer helemaal overnieuw beginnen. En dat is jammer, want als had geluisterd naar je je VERSTAND in plaats van je verslaving, dan was je niet gezwicht.

Dus, het gaat goed, heb nog steeds ontwenningsverschijnselen (in de vorm van een raar gevoel in mijn maag, lichte nervositeit en het gevoel dat ik steeds bezig moet zijn) maar die zijn nu steeds makkelijker te negeren en te weerleggen.

Na het eind van de dag hier je ervaringen opschrijven, helpt daar ook zeker bij.

We kunnen het !!!
Samen!!!

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Beloning 400 dagen gestopt

400 dagen gestopt

Op 06 Nov 2020

Jep, toch ook wel de moeite waard.

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Je bent pas oud....

...als er meer doorgestreepte namen op de verjaarkalender staan dan geen doorgestreepte namen.

Zomaar iets dat mij opviel toen ik bij een 90 -jarige klant naar de w.c. ging vanmiddag. Zij zegt het zolang uit te houden door elke dag een haring te eten. En ik geloof haar.

Welterusten allen

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Een heel jaar niet gerookt (slot)

Vorige keer:

Met vreselijk veel moeite wurm me ik dan toch door het gat, mijn buik openrijtend aan de nepbamboe. Ook die stalen steigerbuis die net langs de rand,  onder de caravan ligt, en waarin ik ooit mijn telefoon-  en adsl-kabel doorheen heb getrokken (tegen de muizen: jaja, er was een tijd dat ik WEL nadacht), helpt niet echt, dit omdat hij de ruimte tussen mij en de vloer van mijn caravan nog meer beperkt. Aan de andere kant kom ik behulp van diezelfde buis toch uiteindelijk onder mijn caravan, want naast ruimte beperkend, fungeert hij tevens als een rolsysteem, u weet wel, datzelfde systeem als waarmee ze in het Oude Egypte die grote stenen waarmee de pyramides zijn gebouwd, vervoerden.

Nieuw: 

Eenmaal weer onder de caravan zie ik de route die ik moet nemen om bij het gat te komen waardoorheen uiteindelijk de ethernetkabel moet worden gestoken. Ook zie ik tenminste twee punten tussen de trailer en de grond die zó krap zijn dat ik me afvraag hoe ik daar de vorige keer door ben gekropen. Joost mag het weten, want ik wist het in ieder geval niet. Wat ik wel zeker wist, het gat bereiken langs deze route, zou me met dit lichaam zeker niet lukken!

Kent u dat? 

Dat de dingen ALTIJD tegenzitten, gewoon omdat ze dat kunnen?    Dat er van de twee opties die mogelijk zijn, altijd de minst gunstige optie wordt genomen? Dat er nooit iets lekker soepel gaat, maar dat er altijd weer iets mis moet gaan, terwijl je in je hoofd,  toen je de situatie voor je geestesoog had laten afspelen, dezelfde situatie toch zo positief mogelijk had voorgesteld?  Ik weet niet wat dat is met mij, maar bij mij gaan de dingen altijd op de meest wonderbaarlijke momenten en manieren mis. Dat je denkt, hoe is het toch in Godesnaam mogelijk! Waar je al gauw van zegt: "Hoe verzin je het?"

Gedesillusioneerd kruip ik weer onder de caravan vandaan. De nepbamboe heeft me inmiddels net zo’n buik als die kapitein Blackbeard uit de Netflixserie Black sails gegeven, die op een bepaald punt in het verhaal door zijn vijand gekielhaald wordt en dus wordt getrakteerd op een rondje buikschuiven op een met scherpe algen begroeide onderkant van een schip. 
Ik moest het anders aanpakken. Ik zou gewoon extra gat in de vloer boren, wat groter dan het eerste gat en dan zou ik de ethernetkabel gewoon met de hand naar boven trekken. Zo gezegd zo gedaan. 

Maar niet heus.

Mijn hand gaat er nog net doorheen; mijn arm, in tegenstelling tot mijn buik niet dik door bier en snacks, maar dik van de spieren die ik gekregen heb door dag in en dag te harken en te scheppen en met loodzware heggenscharen te lopen  zwaaien, niet. Een groter gat maken kan niet, want een grotere diameter zaag - een zaag die je in de boor zet en die je normaal gebruikt om gaten in gipsplafonds te boren (voor spotjes enzo)- heb ik niet.  En om nou in plaats van een beschaafd rondje,  met de decopeerzaag een nog groter (en waarschijnlijk lelijker)  gat in mijn mooie PVC- vloer te maken waar mijn arm wel doorheen ging, dat gaat me nou net iets te ver.

Herinnert u zich nog waar ik de ethernetkabel had neergelegd? Gunstig voor een eventuele oppakking van een andere kant (niet kunnen bevroedend dat die kant uiteindelijk de bovenkant zou zijn)? En dat ik voor de zekerheid het piefje aan de kop van de ethernetkabel dat klik zegt als je de ethernetkabel in een apparaat steekt, achter een stuk piepschuim had gestoken omdat hij anders terug zou springen in een ronde vorm? Die vorm waar hij, in het magazijn van Kabelshop.nl  waar ik hem had gekocht,  lange tijd in opgerold was geweest? 

Ja? 

Goed, bedenk dan nu zelf eens wat er allemaal mis heeft kunnen gaan toen ik uiteindelijk met dat stuk aardedraad (voor de elektra leken onder ons: dat is dat stroomdraad met die geelgroene kleur) naar die kop van de ethernetkabel zat te hengelen. In mijn gedachten had ik het binnen een paar seconden voor elkaar. In de praktijk heb ik urenlang tevergeefs zitten hengelen. Steeds moest ik de draad omhoog halen omdat het haakje dat ik achter de kop van ethernetkabel had willen steken,  opnieuw moest vormgeven, omdat er helemaal niets achter niets wilde blijven haken. Ook had de hengel van stroomdraad niet de juiste stijfheid waardoor hij door het minste en geringste  van alle dingen die hij tegenkwam, uit zijn hengelvorm werd gehaald. En dit gebeurde allemaal in het duister zoals die nu eenmaal heerst onder een caravan, waardoor ik eigenlijk niet goed kon zien waar ik nou mee bezig was. Het leek een beetje op die attractie op de kermis waar je met zo’n grijpklauw naar zo’n goedkoop horloge kan hengelen. In mijn geval waren de vingers van die grijpklauw niet van ijzer maar van Luxaflex en had ik bij het navigeren van de klauw een blinddoek op. Het werd ietsjes beter toen ik de zaklamp uit mijn linkerhand verving door het licht van mijn geliefde mijnlampje: zo kon ik tenminste eindelijk goed zien dat al mijn pogingen de draad op te pakken, mislukten.

Het haken en het steeds op het laatste moment weer loslaten had wel wat opgeleverd: namelijk dat het ethernetkabelkopje steeds verder van me vandaan kwam te liggen. Dat kwam weer door die verdomde ronde vorm waar die kabel (die ik bij het kabeltrekken, zo goed en zo kwaad als dat ging, had uitgerekt) maar steeds naar terug verlangde. En ja hoor!, Op een gegeven moment gebeurde het allerergste wat er maar kon gebeuren: de kabel sprong geheel uit beeld. Vanuit welke hoek ik ook probeerde te kijken, ik kon hem  niet meer  vinden.

Zachtjes begon ik te huilen. Dit onheil betekende dat ik nog een keer onder de caravan moest. Ook al had ik inmiddels de Vloerondersteuningspoort breder gemaakt en was de kans dat ik wederom vast zou komen te zitten, niet  groot, toch was het vooruitzicht van nog eens twintig meter kruiperij in een ruimte die daar eigenlijk te krap voor is,  net teveel voor mijn toch al broze geestelijke gemoedstoestand.

Nu het wonder.

Net toen ik de moed had verzameld nog één keer onder de caravan te kruipen, keek ik voor de zekerheid toch nog een keertje door het gat in de vloer. Misschien wel omdat ik gewoon niet kon geloven dat een mens zoveel tegenslag kon hebben. Toen, als een duveltje uit een doosje sprong ineens de kop van de ethernetkabel weer in beeld! Het leek waarachtig op de kop van een cobra die tot dan toe op de grond had gelegen. Als hij had gekund, had hij nog naar me gesist ook!

Kort daarna heb ik mijn stroomdraadhengel in de wilgen gehangen en heb ik de ethernetkabel uiteindelijk met een barbecuetang vastgeklemd en door de vloer heen naar boven getrokken. Daarvoor moest ik wel de grijpers verlengen:de ene met een houtje waar je verf mee roert, de ander met langwerpig ventilatorrooster. Ik weet het: zo absurd en zo onvoorstelbaar, dat ik er hier een foto van zal proberen bij te voegen.

Mag ik u danken  voor het lezen van dit lange verhaal?

Met vriendelijke groet, 

Een weer tevreden Netflix kijkende (en dus NÓG meer in omvang groeiend) Amsterdamskruisje

Amsterdamskruisje

513 dagen gestopt -

Mocht ik onverhoopt doodgaan....

... gaarne dit spelen op mijn begrafenis