Jodie04

806 dagen gestopt -

Hier word ik blij van....Je moet jezelf ook eens kietelen....

Vanmorgen om 9.00 uur al op pad. Mijn missie voor vandaag was, een oplossing te realiseren, om mijn trap en bordes met gaten, meer toegankelijker te maken voor mijn hond Laika, zodat ik haar met mijn krakkemikkige rug niet meer hoef te tillen, en zij zelf op haar 4 pootjes naar boven kan komen…. Met de tips die ik hier al had gekregen,  ging ik op pad naar Hornbach. Ik was als een van de eerste die er zo vroeg liep, dus kijk, die 1.5 meter was zelfs 20 meter, for example, had het eerste uur helemaal het rijk alleen… . Gevonden waar ik naar op zoek was, en eigenlijk nog meer. Ik vond nl trede van rubber met kleine nopjes. Kijk, dit was DE oplossing. Gelijk mijn zwager gebeld of hij er gat in zag dit voor mij dan te bevestigen. Hoppa, foto’s er van gemaakt, en gelijk verstuurd. En als ik zorg dat ik weg ben, komt hij zondag, om dit voor mij in elkaar flansen.  Nu, hiervoor wil ik graag de hort op.. ( Zwager is zwaar astma patiënt, ben ik een watje bij, gelukkig) Ook kwam ik gras tegels tegen, een volle doos, net genoeg voor mijn "bordes". Met het oog erop, dat vandaag de dag een pakje Marlboro rood al 7 euro kost, en ik aan een pakje van 20 er 10 tekort kwam, deze ook aangeschaft.. Ik was op dreef. En vond eigenlijk dat ik mezelf best eens mocht kietelen als een ander dit niet doet. Dus mezelf 2 rieten hangbakken met de nodige plantjes cadeau gedaan. Je laatste jas heeft geen zakken, en als het op, is worden we zuinig is mijn motto altijd… Dus.. Ik liep nog net niet huppelend de winkel uit, want was helemaal in mijn nopjes. Dat ik thuis kwam, moest ik heel wat keren mijn trap op en neer nemen, maar, ik was in the mood, en liep als een veertje, of jonge hinde what ever, want mijn handen jeukte om aan de slag te gaan…. Als eerste heb ik de grastegels in elkaar geklikt.. Kind kan de was doen, en dit lukte mij dus ook, haha… Laika vond het zo gaaf, dat die al stond te dringen dat ze zich hier kon neer vlijen. Nu, dat mocht… Daarna mijn bakken gevuld met aarde en planten er alvast in gezet. Om ze te bevestigen aan de reling lukte me niet, omdat ze wat zwaar zijn. ( Reken erop dat mijn zwager dit ook wel "ff" doet zondag) .De Buddha die ik had gelregen voor mijn nieuwe huisje heeft nu ook een mooie bestemming. Genieten van het resultaat nu al, en mijn hond is niet meer naar binnen te slaan nu, ik ben ik happy met het resultaat. De foto’s staan hieronder… 

En nu ga ik even op "mijn" bordes staan en zwaaien naar jullie, like a queen…..( PS wat ben ik blij dat ik een laptop heb, en nu dus weer foto’s kan plaatsen)
Tijd voor een wijntje, heb ik wel verdiend na een volle dag bezig zijn… Heerlijk, ik zeg ik houd er van. En ik… ik voel me een klein beetje een koningin op mijn mooie ( kleine) "bordes". Maar…. wie het kleine niet eert is het grote niet weerd… ( PS, de trap staat op zijn kop, ikkuh ook)
Fijne avond, ennuh, niet roken he…Blijf gezond.

Zo effe lekker terug in de tijd…. Lekker mee brullen terwijl ik sta te koken…( Nou ja koken, uitsmijtertje)

Jodie04

806 dagen gestopt -

Meedenkers gezocht.....

Mijn huisje begint aardig weer een thuis te worden. Lekker huiselijk, letterlijk en figuurlijk nu. Het is knus en gezellig, muziekje op de achtergrond, een tevreden hond die ligt te snurken in haar mandje, en die ook begrijpt dat ze hier de oprit op moet lopen ipv er voor bij…Veel licht in huis, en genoeg reuring voor mijn huis omdat er altijd wel verkeer, fietsers of wandelaars voorbij rijden of lopen..Kortom, ja, ik voel me hier lekker… En, als ik zo rond kijk, dan moet ik denken aan een gedichtje van René Oskamp, waar ik groot fan van ben..
Het zou bijna op mij kunnen slaan, hier komt ie:

Mijn vriendin is dol op kringloop,
van wat oud is en gebruikt,
van dingen met slijtage plekken,
en wat een beetje nuffig ruikt,
ze snuffelt als een speurhond,
door loodsen vol met zooi,
ze noemt het spullen met ervaring,
en dat vindt ze nu eenmaal mooi,
maar ik zal er niet om klagen,
haar voorliefde voor oude meuk,
mijn vriendin is dol op kringloop,
en daarom vindt ze mij zo leuk..

Haha, alleen die laatste zin al, die is toch enig…Nu zal ik uit de kringloop nooit spullen kopen die nuffig ruiken hoor, dat dan weer niet, en slijtage plekken liever ook niet…Tja, ben wel een beetje kritisch.. Toch heb ik het hier allemaal met kringloop spulletjes en Market place ingericht, en daarom is het zo knus geworden denk…Echt ik heb maar 4 kleuren in huis…Rood, zwart, grijs en zilver. En het is prachtig geschilderd…
Is wat anders dan mijn eerste huisje die ik in ging richten. Toen was echt alles, zwart oranje en paars. Haha.. Tja toen was ik een hippie… Inclusief een visnet, met hierop de Mateus Rose erop liggend.. ( Wel door mezelf geledigd) En stonk het naar de rook, alleen rook ik dat toen geloof ik niet…

Er is een ding waar ik nog iets op moet vinden hier… En daarbij kan ik jullie ideeën goed gebruiken. Ik moet namelijk een keer of 4 minimaal een ijzeren trap op en af om hier binnen te komen. Die 15 treden is het probleem niet, maar wel dat ik altijd mijn hond op moet tillen. Omdat er allemaal gaten in die ijzeren treden zitten, waar haar pootjes doorheen gaan. Ook op het bordes, zeg maar, voor ik mijn deur moet openen, kan ik haar niet neerzetten, omdat hier ook gaten inzitten. Nu, ben ik een rug klant, en een hond opgetild houden en een deur openen, begint al meer een bezwaar te worden voor mijn ruk ( bil, heup) Hier moet dus een oplossing voor komen…
Wie zou een oplossing weten???. Zelf had ik al gedacht aan van die rubber tegels die wel eens in een speeltuin gebruikt worden, en hier dan gaten in maken en met tighrips vast maken of zo…Ja, ik roep ook maar wat…( En nee een traplift gaat het nog niet worden)..
Maar dit is echt een serieuze vraag….
Brainstorm er eens op los voor me, zodat mijn hond gewoon zelf die trap op kan lopen, en dit voor mij stukken minder belastend zou zijn…
Alvast bedankt…

Het gaat 15 treden en een bordes van 1.00 bij 90 cm.

Verder heb ik vannacht sinds 800 dagen een rook droom gehad… Geen idee of ik het lekker vond, maar wel dat ik aan het fietsen was op de Veluwe, ik aan de foon was met iemand ( ook al onzin want bellen op de fiets mag niet) en er in ene een enorme zwarte slang voor mijn fiets opdook, die harder voortbewoog dat ik fietsen kon…Van de stress had ik in ene een sigaret gerookt, waar ik die vandaan gehaald had weet ik niet… Nou ja, ik droom nogal heftig en levendig op het moment, gaat wel weer over. Was slechts een droom, want ja,ik ben nog steeds, echt, waarachtig rookvrij..

Fijne rookloze dag gewenst…

( Tekst klopt niet helemaal hoor, sta namelijk goed vast met mijn voeten op de grond, maar kon geen andere vinden die op mijn vraag sloeg)

Jodie04

806 dagen gestopt -

Lang blog, ff bijpraten....Gewoon huis tuin en keuken bepperij...

Lang gewacht, stil gezwegen, nooit gedacht, toch gekregen… Wat????? Jaaaa, na 29!!! medewerkers gesproken te hebben, heb ik dan eindelijk internet en tv…( Heb ik even de Ziggo medewerkers, en 2 monteurs van Ziggo die hier geweest, zijn niet meegeteld…)

Afgelopen maandag zou ik hier dan een monteur krijgen, nu van de KPN, na vele, op het laatst wanhopige telefoontjes naar de KPN van mijn kant. Tussen 8 en 10 uur, zou er dan een calamiteiten monteur komen…  De eerdere afspraak met een monteur was al gecanceld. Jullie raden het vast, geen monteur. Om half 11 maar gebeld.. "Mevr, vanwege het Corona virus kan er geen monteur komen".. "Uhhh, WAT???? Ik heb hier een bevestigingsmail van vrijdagavond, dat ik niet verkouden mocht zijn, mij op 2 meter afstand van de monteur moet gaan bevinden, en U zegt nu dat hier geen monteur komt???.... Nu Meneer huppeldepup, U zorgt maar dat er een monteur komt, en ik ga het niet allemaal voor de tienduizendste keer uitleggen. Er is mij een monteur beloofd en U zorgt maar dat deze er vandaag komt"... Hij was beduusd, en ik moest aan de lijn blijven…Hij hoorde waarschijnlijk al de lichtelijke snik in mijn stem, want ik wist het anders ook niet meer. Na een dik kwartier in de wacht gestaan te hebben, heeft hij me beloofd dat ik ECHT vandaag een monteur te zien zou krijgen, die ook nog eens voor een aansluiting kon zorgen… En….hij kwam, en nog een plaatsgenoot ook, YESSSSS. Ik heb hem gevraagd om eerst even te gaan zitten, en heb mijn lange, zeer frustrerende story verteld. In totaal 29!!! mensen aan de telefoon gehad, die allemaal of langs elkaar heen werkte, of hun afspraak niet na kwamen om me terug te bellen, of niet wilde luisteren naar me dat ik toch ECHT op nummer 66 woon, ZONDER toevoegingen… Ik kreeg er bij die jongen een lach stuip van, dat was wel anders dan die tranen die ik er ook om heb gelaten…En, deze jongen begreep me…. Het was wel weer een dingetje, want ook hij kon geen signaal te pakken krijgen in eerste instantie. Maar zei: "Ik rijd wel even naar de centrale"... Binnen een klein half uurtje was hij terug, en zei: "Ik weet het".. Voor de KPN woon je op 66-011…. Gek, de gemeentelijke belastingen wist me wel al op 66 te vinden, maar dit terzijde….Maarrrrr….het lichtje van mijn kastje wat al die tijd rood kleurde, kleurde groen…. Wauw, Ik heb er gewoon met open mond naar staan staren…En daar ben ik dus weeeeeeeeeeeeeeeeeken mee zoet geweest, tussen alle drukte door. Eindelijk klaar met dat gepiel op mijn schermpje met mijn lompe dikke vingers….Ik kon wel dansen… En die scheet heeft ook nog even, omdat hij wachten moest met het instellen van mijn tv, mijn boxen aangesloten en gedeelte van mijn stereo installatie… Het heeft me denk een jaar van mijn leven gekost om tegen muren te praten, zeg maar beton, voor ik eindelijk een monteur hier had. Dat Ziggo hier kwam konden ze ook al geen signaal vinden.. Maar verdorie de vorige bewoonster had ook internet en tv… Ik heb zelf heel wat speurwerk moeten doen, en mezelf op moeten peppen, niet die mooie tv die hier stond, en de steeds nog in de doos zittende nieuwe laptop uit het raam te flikkeren. . Ook omdat het kastje van Ziggo terug gestuurd moest worden en ik hier doodleuk een rekening van krijg… Nou ja, dat avontuur vertel ik maar niet meer, maar jullie mogen best weten dat ik deze stress heel wat keren aan een peuk heb gedacht…
En nu is mijn laptop ook geïnstalleerd…En kan ik eindelijk weer lekker rammen op een toetsenbord… En jullie spammen…Natuurlijk zijn er nu veel ergere dingen aan de hand, en is dit pinuts vergeleken bij al die mensen die nu heel erg in de zorgen zitten, of erger. Maar hier wordt genoeg over geschreven..

Voor de rest ben ik weer aan de wandel en zelfs al een paar keer op de fiets gezeten. Een keer liep ik van de week om half 8 al in de duinen, prachtig, en heerlijk die rust, en alleen de geluiden van de vogels… Sinds deze week ben ik een dag minder bij mijn moeder. Deze week heeft ze weer verse maaltijden die bezorgt worden, dus kook ik alleen op de woensdag en eet dan mee.. De zorg hebben we afgezegd. Mijn moeder komt zo ook een beetje tot rust. Niet 7 verschillende mensen, soms meer, in de week bij haar. Zo beperken we het tot mijn zusje en ik. Ik neem haar, nu op een dag na, telkens mee voor een klein rondje om.. En, ze vindt dit zelf ook lekker. Vandaag hebben we, haha, een beren rondje gemaakt. We hebben er in een rondje van 20 minuten 11 geteld. Ze vond het zo grappig, dat ik boven in de voorslaapkamer ook een beer voor het raam heb gezet… Ach, als ze maar weer af en toe lacht. Ze heeft het zwaar, maar is dapper en moedig, en wil het voor ons niet weten, dus ze is flink, en noemt telkens op dat ze goed eet en drinkt.. Hier "liegt" ze wel wat over, maar zeg nu zelf, 70 jaar samen gegeten, dan is alleen eten geen bal aan…Maar als wij er zijn, schenken we drinken in, of pakken een bak yoghurt of schillen een appel. Ze heeft aan de keuken een serre. Hier kwam van de week mijn nichtje, en zo hebben ze gecommuniceerd. En mijn moeder had al in de serre drinken neer gezet en twee mandarijnen… Als mijn moeder verdrietig is, zeg ik gewoon dat we enorm "geluk" hebben gehad, dat we pap, net op tijd, nog zo"n mooi afscheid hebben kunnen geven…Nu, is het nog veel verdrietiger. Nauwelijks een afscheid, bah… En zo beur je elkaar maar af en toe wat op…

Mijn puzzel van 1000 priegel stukjes is bijna af. Moet nu alleen nog het ergste, de blauwe lucht… Deze week heb ik raamdecoratie uitgezocht en besteld. Ik moet hier wat voor de ramen, omdat ik, als de zon schijnt, hem volop in mijn kamer heb, bijna de hele dag. Plus heb een plat dak, dus heb deze week geen verwarming aan gehad…

Inmiddels heb ik vanmorgen ook nieuwe stekkers aan mijn boiler gekregen en een nieuwe kraan in de keuken, dus dat is ook weer opgelost…

Een dingetje, gister kwam de verhuurder naar mij toe, en zei, sinds jij tv en internet hebt heb ik het eerste uur van mijn tv allemaal strepen…Oops… Ik heb gezegd dat dit vast niet aan mijn aansluiting ligt, want ik heb KPN en zij Ziggo… Dus dat ze maar met Ziggo moet bellen, en heb haar veel succes gewenst,, Ohhh, Marianne, ja weet het, ben echt erg…
Voorlopig heb ik al deze stormen van de afgelopen weken overleefd zonder sigaret.. En…ook al dacht ik er naar mijn gevoel veel te vaak aan, ben sterk gebleven… Nergens om, maar eigenlijk ben ik ontiegelijk trots op mezelf, want ben zo vaak eerder voor de bijl gegaan, in mindere periodes…

Allemaal een fijn weekend, ga er op uit, maar zoek de stille plekken op. En voor de rest hoop ik dat er weer wat meer geschreven wordt, en niet alleen geliket..

PS, Tja de meeting cq wandeling wordt ook maar opgeschoven, doch… wat in een goed vat zit verzuurt niet…

Houd het rookvrij, en jullie hadden wat leesvoer, haha..

Fijne weekend… Uhhh Detail: Morgen 800 dagen op mijn teller…

Jodie04

806 dagen gestopt -

Hold in and go


Fijne rookloze dag, maak er wat van.
Samen staan we sterk.

Jodie04

806 dagen gestopt -

Maar voor de rest gaat alles goed.

Wat een week. Mijn boiler gaf steeds geen warm water, maar na steeds wat morrelen aan de slangetjes deed hij het weer. Afgelopen zondag was er iemand hier, en vroeg of er even naar gekeken kon worden. Schot er achter weggehaald… Uhhh, had wel brand kunnen krijgen, stekker was doorgebrand, en gaf al licht….. Pfff. Bovendien had ik steeds geen heet water in mijn douche, dus stond onder een lauwe douche, brr. Thermostaat kraan kapot… Ook stond er geen druk op mijn kraan in de keuken en moest ik het met een pisstraaltje doen, plus water koken steeds voor de afwas.
De monteur voor de aansluiting van mijn tv en internet meldde tot en met 6 april af, dus geen internet en tv. Gelukkig iemand gevonden die alles alvast fysiek had aangesloten. Blijk ik nog steeds geen signaal te hebben. Het huilen stond me nader dan het lachen toen ik voor dat er een monteur kwam voor nieuwe kranen, ik een diepvries zak liet vallen met een vers gebraden kippepoot met jus erin. Een glibberpartij en de bel ging al. Inmiddels is de nieuwe thermoskraan kraan geplaatst, in mijn keuken glimt de vloer weer. De daar geplaatste kraan lekt en ook de boiler is nog niet aangesloten..Maar pinuts en komt goed.

Inmiddels is er wel iemand achter gekomen waarom ik geen signaal krijg. Ik word ingeprikt op een verkeerd huisnummer. Dit kwam ik aan de weet dat ik in mijn frustratie hierover de vorige huurster heb gebeld. Aan haar gevraagd op wat voor huisadres haar factuur stond….Pffff er moet - 01 achter. Iemand gaat voor mij vandaag de KPN bellen, want ik ga gewoon janken momenteel van alles..
Ik fiets nu weer en wandel ong 2 uur per dag. Zo naar mijn moeder omdat wij besloten hebben de aandachtsmomenten van de zorg af te zeggen. Er komen soms 7 verschillende verzorgers, die allemaal bij kwetsbare mensen komen. De aandacht moet nu maar van ons als kinderen komen. Ik heb n long aandoening, mijn zusje ook, dus vinden het risico te groot worden. We bellen ook gewoon wat vaker. Ik zoek niets op, ga vroeg naar de supermarkt, en vermijd zoveel mogelijk contact.
Las net een mooie zin ...
Als je niet bang kunt worden ben je een idioot, als je niet bang wil worden ben je wijs… Ik wil wijs blijven.
.We zitten allemaal in het zelfde schuitje wat de afspraken, omtrent ons handelen, tijdens deze virus crisis is. Ik stap nu op de fiets. En….kijk om je heen tijdens het wandelen of fietsen. De natuur trekt zich nergens iets van aan. Ik kijk hier op een grote wilgen boom waar de vogels takken afscheuren voor hun te bouwen nesten. Ik geniet hier van en kan er tijden naar kijken…Houd je hoofd koel, en schrijf eens op hoe jullie de dagen doorkomen op werkplek of thuis, al dan niet opgelegd. Fijne rookloze dag.

Jodie04

806 dagen gestopt -

life goes on...

En ja, zo is het. Gisteren lekker met de hond en vriendin naar het strand geweest. Ook ik pak de draad weer op. Maar het is wennen, zo stil in huis na al die drukke weken, Nog geen stereo angesloten, geen internet en tv. Wel heb ik sinds vrijdag een app op mijn mobiel zodat ik toch ong 2 uurtjes tv kan kijken in de avond. Hopelijk komt het na heeeeeeeeeel veel gezeik 19 maart in orde. Ik denk dat ik er totaal 12 uur al mee bezig geweest ben om duidelijk te maken dat ik echt op nr 66 woon ZONDER toevoegingen zoals een KPN beweert. Als het niet lukt donderdag zou ik het ook niet meer weten wat ik nog uit de kast moet halen. Er is nl in huis geen signaal. Er liggen 5 kabels, maar er is er maar 1 aangesloten, in de meterkast bij mijn verhuurder. Gedoe gedoe.

Woensdag naar de kaakchirurg. Na mijn ziekenhuis opname bleef ik last van mijn rechter oor houden en dacht dat het van mijn gehoest (astma aanvallen)  kwam. Inmiddels ben ik weer bij KNO arts geweest en wat denken ze???? Wat jaartjes terug is er bij mij een wortelkaaal behandling een vijltje afgebroken wat in mijn kaak is blijven zitten. Na 3 keer 1.5 uur bij specialist in de stoel gelegen te hebben om dit er uit te krijgen, was dit niet gelukt. Nu blijkt dit vijltje aan het "kruipen"te zijn. Een soort "oorkruiper" is het nu geworden. Althans dat denkt de KNO arts.. Dus eerst voor n foto en dan door naar de kaakchirurg. Vergelijken met
de foto die de tandarts al heeft en dan het resultaat en misschien behandelng afwachten.. Tja, het leven met mij is nooit saai.!!!
En nu ga ik mijn wandelkleding aan trekken en ga ik met Laika lopend naar mijn moeder. Ik heb haar de opdracht gegeven om nu mij voor het slapen gaan weltrusten te wensen, en verdomd, ze heeft dit al twee avonden gedaan…Ze is haar anker kwjt. Dekt de tafel vrijdag voor 3. Heb toen ze niet keek, een bord en bestek weggehaald er niets van gezegd. Gelukkig blijft de zorg nog twee aandachtsmomentjes op de dag geven, wat ze best nog even nodig heeft. Tja, ze moet ook weer verder en ze heeft een stok achter de deur, dat ze zo niet in een verzorgingshuis hoeft…Dus ze moet ook goed eten en drinken uit haar zelf.

Ik vind het hier erg stil. Mis toch wel veel stoppers.. Gaat het zo goed, alleen maar mooi. Of roken ze weer, ook geen punt, meldt het, dat is moedig, en wie weet kunnen we jullie dan weer op weg helpen te stoppen..

Verder doe ik niet me aan de gekte van hamsteren. Ikkuh ikkuh maatschapij denk ik dan, kopieergedrag. Natuurijk houd ik me aan de opgelegde regels nu. Maar wat ben ik "blij", dat mijn vader vorige week is heen gegaan niet nu…
Hebben jullie ook nog gezien dat je mensen zag die 3 sloffen sigaretten tegelijk kochten??? Ik wel, en wat ben ik toch blij en trots dat ik niet voor de bijl ben gegaan de laatste moeilijke periode.

Dus hoppa, ik ga de conditie van het wandelen weer oppakken.

Ik wens de mensen die een feestje hadden die niet door kan gaan, of een vakantie of festiviteit die niet door kan gaan een mooi ander iniatief. En ik leef mee met de onderners die het loodzwaar krijgen. En ook de mensen in de zorg veel sterkte.

Fijne zondag, rookvrij en wandelen mag en kan nog…

Jodie04

806 dagen gestopt -

Afscheid van mijn vader.

Gisteren mijn vader een heel intens en warm afscheid gegeven. Zoveel mensen bij het condoleren, zoveel mensen bij de kerk, zoveel mensen bij het crematorium. Zoveel bloemstukken, kaartjes, telefoontjes, whats appjes, en fb steunbetuigingen. Als je dan bijna 96 bent geworden en je ervaart zoveel medeleven dan heb je heel wat opgebouwd in die bijna 96 jaar. Daarom ben ik zo ontieglijk trots en dankbaar dat hij 64 jaar mijn vader was. Ook hier namens mama, bedankt voor al de steun. Ik heb haar alles voorgelezen..En ze zei steeds weer:" Je bedankt ze allemaal toch wel he?" Bij deze. In zijn geliefde tuin hebben we veel van de prachtige bloemen neergelegd, zo wilde mama dit graag, en ze zo nog n tijd naar al die mooie bloemen kan kijken. Ook staat de kamer vol met prachtige bloemen. Ik heb hem samen met mijn zwager in de kist gelegd. Ik had 5 stukken rood lint als knoop in zijn handen gevouwen. Stond voor mijn moeder, 3 dochters en zoon. Deze hebben we in de aula doorgeknipt. Papa had de knoop in zijn handen, en wij ieder het afgeknipte lint, zo hebben wij hem losgelaten. De kerkdienst was erg lang. Niet onze keuze, maar goed, dat liep zo. Mijn broer, zusje en neef en nichtje deden hier n mooie levens herinnering. Ik heb alles is het crematorium gedaan. Had de muziek uitgekozen en droeg wat voor, en deed het welkoms en afscheids woordje. Nu is het stil. Na 12 dagen ben ik terug in mijn eigen huisje. Nu moet mijn moeder het alleen doen. Na 73 jaar samen te zijn geweest. Het liefst vlieg ik er nu alweer naar toe, maar moet zelf ook weer beginnen aan een nieuwe start in mijn woning. Nog 1 keer wil ik het nummer laten horen wat ik in het crematorium liet horen. Mijn vader zei altijd als we aan het kaarten waren:" Zet die Griekse cd nog even op." Dat we dit nummer samen uitzochten zei hij, dat hij dit nummer ook wilde, maar ook dat niemand er een klap van verstond. Toen heb ik de lyricks er bij gezocht, en het gaat over de laatste kus, de laatste muziek en nooit meer samen…Toeval????? Mooi…TIs wennen in mijn huis, na al de zorg, al het geregel, mijn moesie alleen laten… mijn verstand zegt dat het goed is, maar kan het wel uitbrullen…Mijn hond ga ik morgen weer ophalen. En hoop dat ik 19 maart eindelijk internet aansluiting en tv krijg.. Het niet naar een sigaret grijpen was heel, heel moeilijk. Heb 1 x proberen te bietsen, gelukkig heeft mijn nichtje, die door mijn support ook al bijna een jaar gestopt is, op mij ingepraat. Maar tis verdomd moeilijk geweest. Ja, ook na 2 jaar…Namens mijn moeder ook, bedankt voor al jullie lieve berichtjes, zij heeft ze in handen, en ja het geeft onwijs veel steun.

Ja dit nummer is wat triest. Maar na een woordje van mij kwam rot siend die rosen er achteraan, en toen werd het gelijk weer minder beladen. Ook werden er 100 prachtige foto’s van mijn vader en ons gezin tussendoor gezien
Kortom…tis goed zo…maar verwerken nu…😥

Jodie04

806 dagen gestopt -

Dank allen

Lieve allemaal.
Ik heb net mijn laatste blog met horten en stoten voorgelezen aan mijn moeder. Plus al jullie lieve reacties. "Wat mooi", zei ze. Mag ik dit bewaren? Geen idee of het geprint kan worden? Ik heb nog steeds geen internet en printer. Bovendien blijf ik voorlopig bij mijn moeder die dit alles ook niet heeft. Het SRB betekent heel veel voor me. En nu besef ik nog meer hoeveel steun het me niet alleen bij het stoppen met roken gaf, maar ook in vreugde en verdriet. Daarom onwijs bedankt. Mijn stille rust momentjes ben ik altijd even aan het kijken hier. Mijn paps was heel geliefd ( net zoals mijn moeder trouwens) en zo hebben ze de afgelopen week alle buurtjes hier thuis om de beurt gehad. Omdat mijn vader ze persoonlijk nog de hand wilde schudden. Wat een moedige dappere vader had ik. Ik kan nog niet stoppen met huilen, dat zal vandaag wel beter gaan. Mijn mams is soms wat in de war, maar als ik een huil moment heb zegt zei:"Samen zouden we sterk zijn". Mijn dappere mams. Er komt nog veel op ons af, maar wat zal hij woensdag een prachtige uitvaart krijgen. En het mooie is, hij heeft alles al gehoord en zelfs de kaart kunnen zien met onze tekst voor hem. Zo dankbaar dat we dit op voor hebben. Uiteindelijk is hij zelf gegaan, eindelijk mocht hij loslaten. Niet voor,op, of na hun feest, beslist niet op mijn verjaardag…Hij had op het laatst zelf nog de regie. En de huisarts had dit in haar loopbaan nog nooit meegemaakt. Zie je wel dat ik n bijzondere vader had. Zijn moeder gestorven in het kraambed, hij had n eenzame start. Was niet welkom in n gezin van 18 kinderen. Maar zijn gezin was zijn grootste rijkdom. Hij heeft zich zelf opgevoed. En dat hij mijn moeder 73 jaar geleden leerde kennen begon zijn echte liefdevolle leven pas. De eerste bewoner uit de straat en was ook de oudste. De Butterlaan zal nooit meer het zelfde zijn…😥❤ Namens mijn moeder ook ontzettend bedankt voor de condoleances..❤ Geeft echt steun.

Jodie04

806 dagen gestopt -

Verdrietig....

Je vader blijft je vader, zo eigen en vertrouwd, je wilt hem niet graag missen, omdat je van hem houdt, maar vandaag is dan de dag, dat ik papa moet laten gaan, mijn verstand zegt dat het goed is zo, maar in mijn ogen blinkt een traan.
Wat zal ik je gaan missen pap. Maar die laatste week bij jou en mam kan niemand mij ooit meer afpakken..Verdrietig maar dankbaar dat we hem en mama nog zo’n mooi feestje hebben kunnen geven, afgelopen zondag met zijn allen voor hun 70 jarig huwelijk..en waar hij zo blij mee was, maakt dat het goed zo is.. Bijna 96 is hij geworden…Wat ben ik dankbaar dat ik deze hele week bij hem heb kunnen zijn. Ik heb hem verzorgd, in gestopt en geknuffelt. Ik wil heel graag nog n mooi blog aan hem wijden een dezer dagen. Wat dat heeft hij verdiend. En hij was zo trots op mij dat ik gestopt ben met roken, en las vaak mijn blogs aan mijn ouders voor.. Wat zal ik hem missen, was een vader uit duizenden. Met mijn zusje heb ik hem nog mooier gemaakt dan hij al was. 😥

Jodie04

806 dagen gestopt -

Verdrietig....

Je vader blijft je vader, zo eigen en vertrouwd, je wilt hem niet graag missen, omdat je van hem houdt, maar vandaag is dan de dag, dat ik papa moet laten gaan, mijn verstand zegt dat het goed is zo, maar in mijn ogen blinkt een traan.
Wat zal ik je gaan missen pap. Maar die laatste week bij jou en mam kan niemand mij ooit meer afpakken..Verdrietig maar dankbaar dat we hem en mama nog zo’n mooi feestje hebben kunnen geven, afgelopen zondag met zijn allen voor hun 70 jarig huwelijk..en waar hij zo blij mee was, maakt dat het goed zo is.. Bijna 96 is hij geworden…Wat ben ik dankbaar dat ik deze hele week bij hem heb kunnen zijn. Ik heb hem verzorgd, in bed gestopt en geknuffelt. Ik wil heel graag nog n mooi blog aan hem wijden een dezer dagen. Wat dat heeft hij verdiend. En hij was zo trots op mij dat ik gestopt ben met roken, en las vaak mijn blogs aan mijn ouders voor.. Wat zal ik hem missen, was een vader uit duizenden. Met mijn zusje heb ik hem nog mooier gemaakt dan hij al was. 😥

Jodie04

806 dagen gestopt -

Bedankt

Lieve allemaal.
Bedankt voor al jullie felicitaties. Doet me onwijs goed op n wel heel bijzondere verjaardag..

Jodie04

806 dagen gestopt -

Wat was het n mooi weekend...

Zaterdag mijn moeder n paar uur mee genomen. Eerst naar de kapper om er weer een ouderwets permanentje in te laten zetten. Het staat haar zo mooi en is dan echt " mijn moerdertje". Daarna zijn we naar mijn huisje gegaan, wat nu zo goed als af is..Ze keek haar ogen uit, en vond het prachtig. Ik had die week alles al gefilmt en heeft mijn neef op de grote tv bij mijn ouders thuis laten zien, zodat mijn vader ook nog mijn huisje heeft kunnen bekijken.
In de avond ben ik naar huis gegaan.
Zondag was dan het "feest" van mijn ouders. Mijn vaders grootste wens was om allemaal nog n keer bij elkaar te komen, en dat is gelukt. Ook al was het dubbel, we hebben ze een ongelooflijk mooie paar uurtjes bezorgt. Om het ijs te breken hield ik n korte speech en vertelde dat ik de bakker n trouwfoto van mijn ouders had gestuurd die op de gebakjes moest komen. " Ik heb tenslotte ouders om op te vreten en dat gaan we nu dus doen". Ze vonden het prachtig. Mijn oudste zus en ik hebben nog herinneringen uit onze jeugd opgehaald, ik voor mijn moeder en mijn zus voor mijn vader. Het was zo geslaagd, en ze straalde, en genoten. We hadden een vriend gevraagd om foto’s te maken. En iedereen staat zelfs apart met hun er op. Ik deed het bedank woordje, maar toen brak ik n moment. Want ja voor alle kleinkinderen en achterklein kinderen kwam het moment om hun opa nog n laatste knuffel te geven. Maar houden van is ook loslaten….
Ik heb pap en mam naar huis gereden en gelukkig kwamen mijn zussen nog even koffie drinken. Samen hebben we alle bloemen n mooie plek gegeven. Thuiszorg hadden we afgebeld, en ik heb zowel mijn vader als moeder in bed toegestopt. Het is andersom nu. Woensdag op mijn verjaardag krijgt mijn vader het sacrement der zieken. Er komt n bed beneden en zo kan mijn moeder nog n nachtje naast pap liggen. Maar ben zo onwijs dankbaar dat ze, ook al is het 6 weken naar voren gehaald, hun 70 jarig huwelijk met ons allemaal hebben kunnen vieren. Zelfs de burgemeester heeft nog de felicitaties gestuurd. 309 echtparen hadden vorig jaar hun platina huwelijk gevierd. Pap zijn grootste wens is uit en goed gekomen.Ik blijf nu voorlopig hier ook slapen. Het zal n zwaar tijdje worden. Maar pap vroeg het aan me het gaf rust, en ja, het is ook mooi deze laatste dagen bij hem te zijn, en er ook te zijn voor mijn moeder..En…niet gerookt…Tis soms erg moeilijk, gedachten spelen vaak door mijn hoofd. Van de 33, dat is onze hele familie, rookt er nog maar 1..Fijne rookloze dag…

Jodie04

806 dagen gestopt -

En nu ligt mijn huisje even stil..

Ja, ik woon er, en, het voelt al als thuis komen. Door allerlei omstandigheden heb ik mezelf even hier thuis n halt toe geroepen sinds vandaag. De kasten staan, en na n paar weken, pak ik af en toewel n doos uit. De meubels staan opde goede plek en ziet er absoluut heel gezellig uit. Er hangen al wat schilderijen, dus komt allemaal goed..Vanmorgen komt de installateur, and I cross my fingers dat hij ergens n kabel of aansluiting kan vinden, en ik dan eindelijk weer op n laptop toetsenbord kan rammen..Ben dat gepiel op mijn mobiel helemaal zat. Gisteren bij de longarts geweest. Mijn longfunctie was hartstikke goed…Ik krijg wel n andere puffer, 2 in 1, en hoop dat dit gaat bevallen, scheelt n hoop ruimte met al die andere doosjes, haha. Wel bloed moeten prikken op allergieen weer en ontstekingswaarde..Ze wil ook eerst even de KNO arts afwachten waar ik vrijdag naar toe moet. Ja en verder heb ik alles geregelt nu voor mijn ouders 70 jarig platina huwelijk. Wat we as zondag vieren. We gaan er die dag zeker mooie herinneringen bij maken. En nu pap er nog bij is halen we van beide ouder herinneringen op die ik samen met mijn zus op papier heb gezet voor ze. Zal n bijzondere dag worden…Fijne rookloze dag…

Jodie04

806 dagen gestopt -

Mijn weekend..

Gisteren zijn al mijn spullen over gegaan. En…" Zet daar maar neer" zei ik continu… ohh, wat was het n chaos. Overal stond wat.. Het weer zat niet mee, en ik was ook nog niet top fit, en was koortsig en moe, en het stortte vd regen. Al die zeiknatte zooi in huis met overal natte zooi ook aan jassen want mijn kapstok moest nog opgehangen worden. En n roker, deed me bijna de peuk uit haar mond trekken…Ja, ook na lange tijd kan me dit overvallen. Natuurlijk was mijn verstand sterker op dit vlak, dus af en toe maar potje gejankt in de badkamer. Maar dat ik om19.00 naar huis ging en maar weer patat haalde, was de accu echt leeg. Vroeg er in betekent vroeg wakker. Dus dacht laat ik al vast mijn bed maar verschonen en wassen, om 6 uur in de ochtend. Even vergeten dat ik in het holst vd nacht dus op het SRB zat te lezen…En…dat ik er achter kwam dat ik mijn telefoon aan het mee wassen was, draaide de machine al 45 min.👀..Zeiknatte was op de grond gegooid om mijn mobiel te redden…En…het geluk was dit x met me…Hij doet het nog.🙂 Nooit geweten dat een S8 Samsung nagenoeg water dicht is. Fohn erop, hoes kon ik afschrijven, maar wat ben ik blij dat hij het nog doet. Ik heb nog geen internet aansluiting en geen laptop dus mijn mobiel kan ik niet missen..Maar goed, om 10 uur was ik in mijn huisje, en om half 11 mijn zus en zwager. Keihard gewerkt allemaal. En nu wordt het zowaar al n thuis. Meeste meubeltjes staan op zijn plek, schilderijen, kapstok, spiegel, rolgordijntjes hangen. De hond ligt al te snurken op haar kleed in mijn slaapkamer, en ik volg snel. Mijn eerste nacht van een nieuwe start. Moe maar happy met mijn paleisje..