Lucifer

2430 dagen gestopt -

Speech

Misschien snappen jullie het nou💪🤣

Ff over die speech, ik zal t ff uitlegge in jip en
janneke taal

Je mot zo veel mogelijk binne blijve. Je mot ff dat teringkleine beetje verstand gebruike en nou niet gaa lopen pijpzeike dat je 3 weken met je pleurisjong thuis zit en niet weet wat je dr mee aan moet.
Want als ie nou zo veel mogelijk met je muil thuis blijf in plaats van buite te gaan lope te lope, dan blijft dat jong nog langer thuis.

Kijk, we worre allemaal ziek, maar de kunst is dat we allemaal maar een beetje ziek lope te legge, zodat die corona lijerts gewoon behandeld kenne worden.
Je moet maar veel plee papier kope want we schijte 7 kleure stront.
Kijk, heel de pleurisbende op slot rotten dat gaat niet lope te werken (die kakkerts noemen dat lock down) maar je loopt t enket uit te stelle en dan worrie ziek als t weer open gaat.
Dus wat je met je eigewijze muil mot doen is 3 weke binnen blijven.
En lekker een kapsalon bestellen.
Want als ie dat nie doet pleurt Mo’tje die shoarma tent daluk dicht en dan ken je dat pokkejong ook niet meer naar t pleintje sturen.
En dan mot de kappert en Ling of Ping van de nageltjes ook dicht en dan lopen we de daluk bij als een stel verlepte Anita’s van de Keileweg.
Kijk, die zzp’erts en zwartwerkerts die hebben wel ff te vrete sociaal als dat we zijn.
Maar als de teringzooi een jaar op slot gaat hebbie dr geen tyfus aan als enkelt wiet in de moestuin staat dan mot je echt groenvoer gaan verbouwe.

Dus. Je hebt geen klote aan de versatsie en dior tassie uit Turkije, het enige wat je met je muil moet doen is met je zuiger op de bank binne blijve.

Dus, blijf binne dan word dat jong eerst ziek en immuun en dan kenne die zusters dokters goed voor jullie zorge.
P.s. je ken dit kopieren en plakken he, met je kuttekop, dan blijve dr nog meer mensen binnen.

Lucifer

2430 dagen gestopt -

hagedis ... (gejat van fb)

Dit is wat er gebeurde:

Net na het avondeten kwam mijn zoon naar me toe om te vertellen dat er "iets mis was" met één van de twee hagedissen die hij in zijn kamer als huisdier houdt.
"Hij ligt daar gewoon ziek te kijken," vertelde hij me. "Ik meen het, pap. Kun je helpen?"

Ik zette mijn beste hagedis-genezeruitdrukking op mijn gezicht en liep mee naar zijn slaapkamer. Eén van de kleine hagedissen lag inderdaad op zijn rug en keek gestrest. Ik wist meteen wat ik moest doen.

"Lieverd," riep ik, "kom eens kijken naar de hagedis!"

"Oh, mijn god!" Riep mijn vrouw. "Ze krijgt baby’s."

"Wat?" Vroeg mijn zoon. "Maar hun namen zijn Bert en Ernie, mam!"

Ik was even verontwaardigd.

“Hé, hoe kan dat? Ik dacht dat we zeiden dat we niet wilden dat ze zich zouden voortplanten, zei ik beschuldigend tegen mijn vrouw".

"Wel, wat wil je dat ik doe, een bord in hun kooi plaatsen?" Vroeg ze.

"Nee, maar het was de bedoeling dat je twee jongens zou krijgen" zei ik tegen mijn zoon, want die snapte zijn sarcastische moeder natuurlijk niet.

"Ja, Bert en Ernie!" Zei mijn zoon.

"Nou, het is gewoon een beetje moeilijk om over sommige jongens te vertellen, weet je!" (opnieuw met sarcasme!).

Inmiddels had de rest van het gezin zich verzameld om te zien wat er aan de hand was. Ik haalde mijn schouders op en besloot er maar het beste van te maken.

"Kinderen, dit wordt een wonderbaarlijke ervaring," kondigde ik aan. "We staan ​​op het punt getuige te zijn van het wonder van een geboorte."

"Oh, walgelijk!" Gilden ze.

"Nou, is dat niet gewoon geweldig? Wat gaan we doen met een nest kleine hagedisbaby’s?" -Wilde mijn vrouw de sarcast natuurlijk weten.

We staarden naar de patiënt. Na veel worstelen zag je iets wat op een klein voetje leek maar was daarna ook weer meteen verdwenen.

"We lijken niet veel vooruitgang te boeken," merkte ik op.

"Het is een stuitligging," fluisterde mijn vrouw, geschokt.

"Doe iets, papa!" Drong mijn zoon aan.

“Oké, oké.” Ik probeerde met mijn wijsvinger en duim de voet te pakken als deze verscheen, het lukte één keer en gaf hem een ​​zachte ruk. Ik liet hem per ongeluk los en hij verdween ook weer meteen. Ik heb het meerdere keren geprobeerd maar het lukte gewoon niet.

"Moet ik 112 bellen?" Wilde mijn oudste dochter weten. "Misschien kunnen ze ons door deze traumatische ervaring heen praten." (Zien jullie hier ook een patroon met de vrouwen waarmee ik samenwoon?)

"Laten we met Ernie naar de dierenarts gaan," zei ik geërgerd.

We reden naar de dierenarts terwijl mijn zoon de kooi op zijn schoot hield.

"Adem in Ernie, adem uit", Zei mijn zoon -die wel eens een pufcurcus op televisie had gezien- tegen de hagedis.

"Ik denk niet dat hagedissen een pufcurcus snappen," merkte zijn moeder op. (Vrouwen kunnen zo wreed zijn tegen jongens maar dus ook gewoon tegen hun eigen kinderen. Ik bedoel, wat zij mij aandoet is één ding, maar deze jongen heeft in haar baarmoeder gezeten).

De dierenarts bracht Ernie naar de onderzoekskamer en keek door een vergrootglas naar het kleine dier.

‘Wat denk je ervan, Doc, een C-sectie?’ Stelde ik wetenschappelijk voor.

"Oh, heel interessant," mompelde hij. "Dhr. en mevrouw ... Janssen, mag ik u even privé spreken? ‘

Ik slikte en knikte dat mijn zoon naar buiten moest stappen.

‘Komt het wel goed met Ernie?’ Vroeg mijn vrouw.

"Oh, zekers te weten" verzekerde de dierenarts ons. ‘Deze hagedis heeft geen bevalling. In feite zal dat NOOIT gebeuren. Ernie is een jongen. Je ziet, Ernie is een jonge man. En af en toe, als ze volwassen worden, zoals de meeste mannelijke soorten, eh ... ehm…gaan ze masturberen. Precies zoals hij deed, liggend op zijn rug. Hij bloosde en wierp een blik op mijn vrouw.

Wij zwegen en moesten dit even laten bezinken.

"Dus, Ernie is gewoon ... gewoon ... opgewonden?" Verduidelijkte mijn vrouw.

"Precies," antwoordde de dierenarts, die zeer opgelucht was dat we het begrepen.

Toen viel er even een stilte en begon mijn gemene, wrede vrouw te grinniken, toen te giechelen en toen zelfs kei-hard te lachen.

"Wat is er zo grappig?" Vroeg ik, wetend, maar niet gelovend dat de vrouw met wie ik trouwde de komende belediging zou begaan over mijn onberispelijke mannelijkheid.

Tranen liepen nu over haar gezicht. "Het is gewoon ... dat ... ik zie je eraan trekken ... het ... een klein beetje ..."

Ze snakte naar meer lucht om nog een keer te lachen.

"Nu is het genoeg," waarschuwde ik. We bedankten de dierenarts stopten Ernie in zijn kooitje, en liepen vlug met onze zoon terug naar de auto. Hij was blij dat alles goed was.

"Ik weet dat Ernie erg dankbaar is voor wat je hebt gedaan, papa." Vertelde hij me.

"Oh, je hebt GEEN idee," zei mijn vrouw en stortte in van het lachen.

Twee hagedissen: € 140.
Eén kooi: € 50.
Rekening van de dierenarts: € 30.

Herinnering van je man die aan de pielemans van een hagedis trekt: onbetaalbaar!

Moraal van het verhaal: let op in de biologieles. Hagedissen leggen eieren!

Lucifer

2430 dagen gestopt -

Bonaire

Warme rookvrije groeten vanaf Bonaire

Lucifer

2430 dagen gestopt -

Tja

Lucifer

2430 dagen gestopt -

Quote 2146.1

.

Lucifer

2430 dagen gestopt -

Loopt de kat naar boven of beneden?

Wat denken jullie?